Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

woensdag 2 november 2011

01/11/’11: De winter is in aantocht.
De tuin schreeuwt om aandacht en daar de zon schijnt profiteer ik ervan om wat orde te scheppen en in de aarde te wroeten. Ik oogst ook nog wat planten om het arsenaal aan remedies uit te breiden.
Smeerwortel
De plant was enorm geworden en kan wel wat wortels missen in mijn klein tuintje. Ik laat er nog wat zitten zodat ik er volgend jaar ook nog van kan genieten. Ik maak eerst een tinctuur en heb nog voldoende over om een maceraat te maken. Ik doe 100g wortel met 100 ml amandelolie in een potje en zet het op de verwarming zodat het een beetje kan opwarmen. Nu gedurende een week af en toe schudden. Blijkbaar kan het gemakkelijk schimmelen dus zal ik proberen het warm te houden. Na het zeven laat je de olie blijkbaar best een dagje rusten zodat de olie en het water zich scheiden en de plantenresten bezinken.
Daarna zal ik er een zalfje van maken met de Sint-Jansolie die ik in de zomer maakte.
Dit recept vond ik op de website van Annetanne:
Ingrediënten:
- 50 ml Sint-Jansolie
- 50 ml smeerwortelmaceraat
- 15g bijenwas
Bereiding:
- Giet de oliën samen en verwarm au bain-marie tot 65° (ze raad aan een thermometer te gebruiken..)
- Voeg de bijenwas toe en laat die smelten
- Giet warm in potjes

Kapucijnenkers
Ze heeft zich een weg gebaand tot over de muur bij de buren en ondanks het feit dat de slakken het een lekker hapje vinden en ook de bladluizen er zich aan te goed doen, vind ik toch nog een heleboel frisse zaden die ik inmaak op azijn. Nu nog wat receptjes vinden waar ik ze bij kan gebruiken.
Net als ik mijn oogst binnen haal, beginnen de eerste druppels te vallen...

dinsdag 11 oktober 2011

En er zit ook kleur in

Beroepshalve heb ik met kleur te maken (tenminste toch nog eventjes, voor we hier allemaal "onze schup mogen afkuisen"), maar ik teken en schilder ook wel eens graag. Kleur is dus ook wel belangrijk. Je hoort overal dat de interieur verven gezonder moeten, minder PVC minder chemische stoffen, maar natuurlijke ingredienten.
Over het verfpalet van de artiest wordt precies veel minder gesproken. Ik vond wel een firma die hier reclame mee maakt: zes levendige botanische kleuren, met klinkende planten namen. Ze zouden niet allen de kleur maar ook de geur uit planten hebben.
De eenvoudige truukjes om paaseieren te kleuren hebben we natuurlijk ook eens uitgprobeerd. En verder wil ik wel eens wat met de kleurstofplantjes uit de tuin doen. Het zal alleen niet meer lukken voor we dit eindwerk afleveren...


6 VIBRANT BOTANICAL COLORS: Lemon Verbena, Blueberry, Pomegranate, Tangerine, Plum Purple and Basil Green
A vast color source for GLOB's blends comes from anthocyanins, which range from bright red to blue in hundreds of fruits and vegetables from grapes, elderberries, black currants, purple carrots, sweet potato, red radish and red cabbage. These pigments have been used to color food since historical times. In flowers, bright reds and purples are adaptive for attracting pollinators.
Perhaps the most obvious natural color comes from beets. Beetroot cells easily 'leak', leaving a stain. Beets create a brilliant scarlet to purple color.
GLOB also uses carotenoid (or beta-carotene) color pigments found in oranges, tomatoes, carrots and marigolds.
Another orange source is the annatto seed, a natural herb that has been used for centuries by indigenous tribes and can be traced as far back as the ancient Mayans. Annatto seed's deep orange color is used today in cosmetics and to color cheddar cheese!
Other color sources include the sticky orange pulp of the gardenia fruit and chlorophyll, which is extracted from alfalfa to make a grassy-green.

Om eieren mooi roodbruin te koken kan je uienschillen aan het kookwater toevoegen. Witte eieren kleuren pastelroze met rodebietensap, pastelgroen met spinaziesap en lichtgeel met saffraan of kurkuma, pastelpaars met bosbessensap

kleurstoffen uit planten

Enkele natuurlijke plantaardige kleurstoffen voor textiel zijn:
Enkele natuurlijke plantaardige kleurstoffen voor overige toepassing zijn:
  • Henna: een rode kleurstof voor het verven van nagels, handpalmen en haar gewonnen uit de hennastruik

Er zit muziek in

Muziek is een belangrijk deel in mijn leven, het deel van de planten wordt steeds groter. Ik ga dus op zoek naar raakvlakken. Uiteraard heb je de houten blok- en andere fluiten, de strukinstrumenten die ook uithout gemaakt zijn. Maar ik zoek het wat verder. Wat ik tegenkom:

De regenstok:
gemaakt uit een gedroogde cactus: als de plant nog groen worden de naalden naar binnen gedrukt. Na het drogen wordt de holle buis, met aan de binnenkant een net van naalden, gevuld met zaden of steentjes

Het snorrebot
De klank van dit instrument wordt gevormt door het houten plankje snel te laten rondbewegen d.m.v. een touw. Hierdoor wordt de lucht erom heen in trilling gebracht en ontstaat een zoemend geluid. Bullroarers vinden hun oorsprong ver terug in de geschiedenis van de mensheid, de eerste bullroarers dateren uit het Laat-Paleolithicum en zijn van been gemaakt. Bij de 'primitieve' volken uit de oudheid hielden de draaiende lichaamsbewegingen, die tot extase voeren, verband met riten en culten. De bullroarer is een van de meest geheimzinnige en heilige instrumenten dat bestaat en het geluid brengt zelfs nu nog bij de meest moderne persoon een gevoel van onbehagen mee. Dit komt ongetwijfeld doordat bepaalde oergeluiden diep inwerken in ons biologische wezen, het laat geheimzinnige stemmen van geesten en monsters horen, die de wilde beesten afschrikken. De Noordamerikaanse sjamanen gebruiken de bullroarer bij hun magische rituelen om het weer te beinvloeden. Volgens de Aboriginals uit Australie zijn bullroarers 'plankjes van de geesten' waarmee men de stemmen van de voorouders kan horen. In de Romeinse oudheid gebruikte men de bullroarer voor amoureuze betoveringen en de 'rhombus' van de Latijnen kwam waarschijnlijk voor in ceremonieen gewijd aan de godheden Bacchus en Cybele. Elke bullroarer heeft een andere klank, deze is afhankelijk van het materiaal, de vorm, de rotatiesnelheid, de hoek ten opzichte van de grond en de afmeting. De meeste bullroarers zijn van hout en schors gemaakt en in ruitvorm uitgesneden, soms gebruikt men ook wel een bot of een hoorn of soms zelfs een veer. Wordt soms ook "bush telephone" genoemd.

ANGKUOCH (Cambodja)
The Angkuoch is a robust instrument made of bamboo with a forceful and low sound.
It is easy to play and therefore suited splendidly for kids, too.


Mondharpen en mondbogen

De bamboe dubbelfluit
File:COLLECTIE TROPENMUSEUM Dubbelfluit van bamboe met zes vingergaten TMnr 5609-10.jpg

De vlierfluit
Lees tekst
Fujara

vrijdag 30 september 2011

inventaris na bijna negen maanden: de preparaten

Buiten is er al heel wat uitgebloeid en verdord, er is nog wat fruit en bessen en straks kunnen we alleen nog wortels oogsten. De planten in mijn tuintje zijn nog wat jong, ik ben nog niet bereid om ze op te offeren om wille van hun wortels. Maar na negen maanden staat er al heel wat op de plank, tijd voor een inventarisatie. eventjes alle preparaten op een rijtje:
groep I
  • Kamille azijn : vooral als laatstse spoeling na het wassen van het haar
  • Absinthalsem tinctuur
  • Bijvoet tinctuur

groep II
  • Taraxum off. tinctuur
groep III
  • Gycerine maceraat van tamme kastanje
  • Echinacea purpurea tinctuur: maar dan wel van de blpoeiende plant en niet van de wortels
  • Sparrensiroop
  • Heemst tinctuur: hoewel van wortels geoogst in mei
groep IV
  • Rozemarijntinctuur
  • Rozemarijnmaceraat
  • Rozemarijn-lavendel azijn
  • Duizendblad tinctuur: ik heb er twee kleuren: een gele van  op reis en een groene van vlaams plantjes (of ligt het aan de alcohol: op reis gebruikte ik wodka)
  • Meidoornbessen tinctuur
  • Ginko biloba tinctuur

groep V
  • Valeriaan tinctuur
  • Lavendelsuiker
  • Sint Jansolie
  • Sint Janstinctuur
  • rozensiroop
  • basilicum tinctuur
  • lavendel hydrolaat
  • lavende zalf

groep VI
  • Heermoes tinctuur

groep VII

Gorep VIII
  • smeerwortel zalf
  • goudsbloem olie

donderdag 18 augustus 2011

Calendula Officinalis: Goudsbloem

Een prachtige bloem om in de tuin te hebben, met zijn vrolijke gelen en oranjes, als stralende zonnetjes. En ook heel dankbaar, één keertje zaaien en ze komen jaarlijks terug.
Ze hebben een heel herkenbare geur en zijn bovendien erg lekker in salades.
Ik heb ondertussen aan mijn derde poging om er een maceraat van te maken, maar ze beschimmelen heel makkelijk. Ik heb dus weer iets geleerd: start geen maceraten van goudsbloem, net voor je op vakantie vertrekt ;-)
En nu ga ik maar een theetje van goudsbloem en misschien een beetje scharlei trekken, ik krijg keelpijn.

Eigenschappen

Versterkt de afweer, lymfatische deobstruktant, antisceptisch, bloedstelpend, ontstekingsremmend, schimmelbestrijdend. Geneeskrachtige en opwekkende eigenschappen.

Gebruik Inwendig

  • Gebruik een sterke thee of verdunde tinctuur als spoelmiddel bij pijnlijk tandvlees en keelpijn.
  • Neem thee of tinctuur bij gezwollen lymfeklieren, kinderziekten, ontstoken amandelen, gastritis, galblaasproblemen, pijnlijke menstruaties, cellulitis en na operaties.
  • Gebruik met smeerwortel bij vergroeiingen en maagzweren en met salie tegen griep.

Gebruik Uitwendig

  • Het beste middel tegen huidaandoeningen, met name ontstoken wonden, winterhanden en uitslag.
  • Droog met de tinctuur alle mogelijke pijnlijke en ontstoken plekken en schimmelinfecties.
  • Gebruik de creme bij uitslag, spataderen, ruwe huid, pijnlijke anus, spruw en als lippenzalf. Gebruik het olieextract bij droge uitslag.

Kleuren in de tuin

Het kruidengedeelte in de tuin begint meer en meer vorm aan te nemen en ik vind het heerlijk om 's morgens met een koffie of theetje in de hand even een ronde te doen, of gewoon maar op het terras of bij het vijvertje te zitten en te kijken.
En het is het kijken zeker waard, de tuin zit vol kleuren en geuren
  • wit van de gladiolen (niet direct mijn lievelingsbloem, maar zo'n witte hebben wel iets) en een gedeelte van de hibiscus struik (oorspronkelijk waren het drie blauwe hibiscussen, maar de ene struik is nu half wit, half blauw en de andere half blauw, half roze), een kruipende kamille soort, nog wat gewone kamille en een stokroos.
  • Roze is nogal goed vertegenwoordigd, een flink bloeiende rozenstruik (jammer genoeg met weinig geur, en hoewel ik ook geen rozenfanaat ben, staat een "oude roos" wel nog op mijn lijstje van verlangen), een aantal stokrozen, heemst, muskuskaasjeskruid, de roze bloemetjes van de sneeuwbes (hoewel er ook al mooie witte bessen hangen), de Muskaatsalie die meegekomen is uit Bellegarde.
  • Fuchsia van de (hoe kan het ook anders) de Fuchsia's in hun potten (hoewel het hier om de roos-witte variant gaat), een aantal salie soorten (ongelooflijk, in mei geplant uit een aantal stekjes van 2 cm en nu zowaar een halve meter hoge struikjes) en de (voor de tweede keer bloeiende) kamperfoelie
  • Rood: nog een paar klaprozen en een mooie donkerrode roos (nog meegebracht uit het tuintje van Geert's grootmoeder) en er hangen zowaar alle prachtige rode bessen aan de hulst.
  • Paars, lila: de Rode Zonnehoed, de Verbena Bonariensis, een soort Centaurea (roze en paarse korenbloemen), hartgespan,
  • blauw: Hyssop, korenbloem, (zoals gezegd) blauwe hibiscus, Caryopteris. De Juffertjes-In't-Groen zijn nu wel uitgebloeid, maar staan te pronken met hun mooie zaaddozen.
  • Geel en oranje: Jacobskruiskruid, Sint-Janskruid, goudsbloemen, slaapmutsjes, de bloeiende Rucola, Dille en Venkel, Capucijntjes, vrouwenmantel (ook voor de tweede keer dit jaar)
  • Groen: hopbelletjes, bijvoet en absintalsem.
Er zijn een aantal plantjes kapot: de Belladonna, het driekleurig viooltje, de Rode Spoorbloem en het Kattenkruid is verdwenen (dat laatste dannken we aan onze Shaka-kat natuurlijk, het kooitje gooide ze om...)
De rabarber voelt zich stilletjesaan thuis, maar de artisjokplantjes worstelen nog.

Er moet natuurlijk ook al weer flink gewied worden, maar dat zal moeten wachten tot het weekend.
Ik verzamel wel zaden van alles wat ik kan, kwestie van volgend jaar een beetje te kunnen sturen waar ik alles wil.
En ik heb nog wel wat meer op mijn verlanglijstje staan: een geurend bankje, iets leuks om de buitenmuur van het tuinhuisje te versieren, een aantal planten, zoals boerenwormkruid, moederkruid (mag niet ontbreken in de tuin van een migrainelijder), Groot Kaasjeskruid, ... en natuurlijk een vervanging voor de verdwenen planten.

vrijdag 5 augustus 2011

Salvia Sclarea : Muskaatsalie of Scharlei

Van onze kruidenstage in Bellegarde hebben we een heleboel plantjes en stekjes meegebracht. De meeste kende in nog wel, maar van eentje was ik de naam vergeten. Ik dacht nog wel dat het een salie soort was, maar toen uiteindelijk het begin van de bloem te voorschijnkwam, begon ik toch te twijfelen, dit lijkt toch helemaal niet op de salie zoals ik ze ken.
Ondertussen staat hij volop in bloei en is het wel duidelijk: dit is de muskaat salie. Wat een prachtige plant. Blijkbaar vormt hij in het eerste jaar een rozet en bloeit hij in het tweede jaar. Ik ben dus wat blij met deze bloem, met zijn aparte geur. En als ik de toepassingen lees van deze plant, dan weet ik het wel: die hoort hier gewoon thuis. Dat hij gemakkelijk uitzaait, neem ik er dus graag bij.

GebruikScharlei werd al in de Middeleeuwen gebruikt bij nieraandoeningen, het reinigen van zweren en bij menstruatieproblemen.
Scharlei wordt nog steeds door wijnboeren gebruikt om de bekende muskadellenwijn van zijn kruidige smaak te voorzien. Bierbrouwers versterken ermee de smaak van hun bier.
In de oudheid gebruikte men scharlei al om de stemming te verbeteren door de damp van de bladeren te inhaleren. Daardoor zou ook de creativiteit en het positieve denken gestimuleerd worden. Daarnaast heeft hij een rustgevend effect op de psyche en is daardoor geschikt voor de behandeling van depressies en angsten. In tegenstelling tot de bekende tuinsalie (Salvia officinalis) is hij niet toxisch. Homeopathische en phytotherapeutische scharleipreparaten worden gebruikt bij acne, snijwonden, hoofdroos, ontstoken huid, zweren, hoge bloeddruk, krampen, aandoeningen van de luchtwegen.
De etherische olie wordt gewonnen door waterdampdestillatie van bloemtoppen en  bladeren. Het is een kleurloze tot lichtgele olie met een zoete nootachtige geur.
Scharlei werkt bloeddrukverlagend

vrijdag 15 juli 2011

De streek van de Lot en Garonne


Onze tweede vakantie week brengen we door in Montflanquin in de vallei van de Lot. Geen naaldbomen meer, eigenlijk ook niet veel bos meer. Wel veel velden met rollen hooi op en zonnebloemen. Ik vind achter ons huisje Beemdkroon (of is het Duifkruid), massa's Kaardebollen en ook weer Sint Janskruid. Verderop in het gras kruipt iets Tijmachtigs. Ik verzamel zaad en stekjes.
Als we uitstap gaan met de auto zie ik in de wegbermen allerlei bloemen en plantjes staan, opnieuw Beemdkroon en Kaardebol, maar ook massa's stengels met blauwe bloemjes erop. Vanuit de auto is het moeilijk te zien wat het is. Ik besluit één van de volgende dagen eens met de fiets tot daar te rijden en het van dichtbij te gaan bekijken.
Helaas, zoals het spreekwoord al zegt "stel niet uit tot morgen enz..." Twee dagen later zijn alle bermen gemaaid en ik blijf op mijn honger zitten. Tot ik op een wandeling een eenzaat terug vind, ik zoek het op in mijn Flora en het blijkt Wilde Chicorei te zijn. De andere soort die ik meen gezien te hebben was het Rapoenzelklokje.

donderdag 7 juli 2011

Op reis: de Aquitaine streek


We wonen een weekje aan het Lac d'Hourtin-Carcans (het grootste meer van Frankrijk), vijf kilometer verderop over de duinenrij is de Aquitaanse kust. Het is het meest noordelijke meer van een hele reeks:Lac de Lacanau, Etang de Sanguinet, Etang de Parentis en Etang de Soustons. Dit merengebied wordt omsloten door uitgestrekte pijnboombossen. Ik hou ontzettend van de geur van de bomen, vooral op warme dagen. Op het eerste zicht lijkt de plantengroei niet zo uitgebreid, onder de bomen is er weinig te vinden. Maar aan de rand van het meer, in de duinen en in het natuurgebied is er des te meer. Ik zie de blauwe zeedistels, helmgras, kerriekruid op de duinen. Tijdens een fietstochttje naar het stadje Carcans, passeer ik langs het natuurgebied en vind langs het pad bloeiend SintJanskruid en Duizendblad, waar ik er gelijk van oogst. Ik besluit in Carcans naar de apotheek te gaan om een liter alcohol te kopen, maar dat hebben ze niet in huis. Dan maar naar de winkel om een fles Wodka en hup, daar hebben we alweer twee tincturen op de plank.

donderdag 30 juni 2011

we vertrekken op vakantie

Ik loop nog even de tuin rond bekijk alle planten en plantjes nog eens. Hier en daar trek ik wat onkruid of spreek een bemoedigend woordje ;-) Ik  bewonder de bergamot bloem nog eens, vrees een beetje voor de Belladonna: hoewel ze gebloeid heeft en nu met twee bessen pronkt, ziet het takje er verder maar triest uit. Ook de Rode Spoorbloem lijkt niet echt tevreden op haar plaats.
Het Duizendblad en het Sint-Janskruid staan hier nog niet echt in bloei, hoewel het op veel plaatsen al wel zo is. Ik hoop dat ik nog kan oogsten als we terug komen.
Het kooitje rond de Nepeta schijnt te werken, de Bijvoet en de Absinthalsem doen het fantastisch. Van  de vier toortsen die ik gezaaid had, zijn er nog twee over, maar het rozet wordt echt wel groot. De druivelaar heeft mooi aantal trossen, ik snoei de overbodige takken weg en dun de trossen een beetje uit. De pruimelaar en perelaar hangen vol vruchten, de kerstomaatjes groeien goed... Wat een verschil met vorige jaren, toen er alleen maagdenpalm in de border stond.
Ik ben al benieuwd hoe de tuin eruit zal zien als we terugkomen.

donderdag 23 juni 2011

de stadsherborist

Onderweg door de stad zie ik vanop afstand elke dag interessante planten. Dus besloot ik er eens een paar te oogsten.
Begin deze maand moest de lindeboom bij de brug over de N9 in Zellik eraan geloven. De kruin staat op de hoogte van de brug dus ideaal om te plukken. Ik vraag me wel af of de bloesems hier niet teveel vervuild zijn maar maak mij tevens de bedenking dat er in Vlaanderen maar weinig plekken hiervan bespaard zijn.
Op dinsdag trek ik naar Malem, een schiereilandje omgeven door de Leie aan de rand van de stad waar een sociale woonwijk werd geplant. Ik had er een braakliggend terrein gezien vol kamille en besloot het eens van dichtbij te bekijken. Er waren al veel bloemen uitgebloeid, maar toch kan ik nog aardig wat oogsten. De echte en de valse staan er zusterlijk naast mekaar en ik moet uitkijken om de medicinale er van tussen te halen. Ook duizendblad is present en verdwijnt mee in de oogstzak. Op weg naar huis maak ik een kleine omweg langs het park in de groene vallei. Het boerewormkruid wat ik er vind, ziet letterlijk zwart van de bladluizen dus laat ik het wijslijk staan. Ik pluk wel wat toppen van de welig tierende bijvoet. Het staat nog niet in bloei denk ik, maar toch neem ik het mee. Bijna thuis loop ik nog binnen in de kringloopwinkel waar ik nog een klein flesje vind met klemdop waar ooit 'nuss schnaps' in zat volgens het klevertje erop. Een van de koperen ketels die er staan, gaat ook mee naar huis. Voorlopig doet hij dienst als plantenpot voor de citroengeranium...
Ik maak een kleine hoeveelheid tinctuur van het duizendblad en de rest van de oogst hang ik in de kelder te drogen.
Gisterenochtend zag ik tot mijn verbazing aan de stijle oevers van de coupure schapen grazen, had ik dat wel goed gezien? 's Avonds op de terugweg naar huis staan ze er nog dus ik was wel degelijk wakker! Ik had al iets gelezen over een stadsherder in Gent en op internet vind ik dat ze tegenwoordig waterkanten aan de coupure schoongrazen, inderdaad! Tijd dus om het gespotte Sint-Janskruid aan de overkant te oogsten voor de schapen van kant veranderen en alles verdwijnt! Vandaag trek ik er naar toe. De ochtend is zonnig maar donkere wolken in de verte voorspellen zware regenbuien, niet getreuzeld en aan het werk dan maar. De oevers zijn stijl en bijna beland ik in het water om wat mooie stengels Sint-Janskruid te plukken. Ik vind er ook nog boerenwormkruid, zonder luizen dit keer, en verderop staat ook nog wit en roze duizendblad dus ik zet m'n fiets weer aan de kant.
Eerde vandaag had ik nog een junibloeier geoogst: in Ledeberg op een braakliggend terrein, ook al tussen 2 waterlopen (de Schelde en ?), plukte ik een grote bos moederkruid goed tegen oa hoofdpijn en migraine.
Naar huis dus met een volle zak kruiden! Nu ze eens van dichtbij bekijken om te zien of er niet teveel beestjes opzitten. In verschillende bloemknoppen van het Sint-Janskruid vind ik kleine wormpjes, dezelfde die zich in de tuin te goed doen aan de munt. In tegenstelling tot de groene tuinwormen zijn deze donkerpaars door de hypericine. Een deel van het kruid kan ik dus niet gebruiken. Ik maak wel Sint Jansolie: eerst de bloemtoppen fijnmalen in een vijzel met een beetje olijfolie en dan in een pot doen en met nog wat olie overgieten. Van de overige 50g maak ik een tinctuur. Als ik het water/alcoholmengsel over de gehakte bloemen giet, kleurt het instant donkerrood, prachtig! De olie zal geleidelijk rood worden, daarvoor staat ze op een zonnige plek en kan ik de evolutie in de gaten houden. Ook van het moederkruid maak ik een tinctuur en de rest hang ik te drogen op m'n nieuwe "droogzolder": de bovenste keukenkasten die ik toch nergens voor gebruik. Hoog en droog, donker en voor de verluchting steek ik wat papier tussen de deurtjes.
Het arsenaal kruidenremedies groeit aan!

maandag 20 juni 2011

(on?)kruid wieden


De laatste dagen zijn er van opklaringen en regenbuien, alles is dus alweer een heel stuk groener, en we moeten niet elke dag meer water geven aan alle nieuwkomers in de tuin. Tussen de plantjes schiet nu ook allerelei (on)kruid op. Ik hak er dus lustig op los, terwijl Shaka, onze huiskat, nieuwsgierig komt meekijken. En nu snap ik ook waarom van de Nepeta niet veel meer overblijft dan wat kleine blaadjes, de twee grotere stengels zijn verdwenen, Shaka ligt in aanbidding voor het arme plantje en kauwt op een restje van een stengel, daarna gaat ze lekker liggen rollen en kopjes geven.
Ik vind in het tuinhuis nog een restje kippengaas en maak een klein kooitje voor de plant, zodat ze nu toch eerst eens weer op adem kan komen.

vrijdag 17 juni 2011

gebeten door de kruiden

Tussen het afhalen van een spectrofotometer in Melle en een pianoles in Lochristi door, heb ik zowaar 25 minuten over. Ik passeer net aan het tuincentrum en besluit even binnen te wippen. Ik kom natuurlijk buiten met nog een aantal plantjes: tredkamille en kruipende rozemarijn voor tussen de stapstenen, een bijna bloeiende mariadistel (de vorige was kapot gegaan en hoewel ik ook zaad verzamel heb, ben ik te ongeduldig.) Mierikswortel (wil ik wel eens eten...), een Digitalis Lutea (gewoon omdat ik hem mooi vind), een citroenkruidje om in het Artemis hoekje te zetten, maar ook Cayennepeper (beniuwd of dat lukt) en Monnikskap.

woensdag 15 juni 2011

Nog bereidingen

Ginko tinctuur: gewassen en in stukjes gesneden Ginko in alcohol
Heermoes tinctuur: gewassen en in stukje getrokken in alcohol
Voetschimmel papje: ik heb naar jaarlijkse zomers gewoonte last van schimmel tussen de tenen. Ik leer dat Aloe, look, klimop en lavendel hier goed tegen zijn en besluit een papje te maken met alle ingredienten. Ik gebruik het als voetj-badje, of smeer mijn voeten ermee in en trek er een kous over voor het slapen gaan. De jeuk en de kloofjes verminderen toch. Ben benieuwd...

de tuin

De Verbena in de tuin staat mooi in bloem. Het is geen Officinalis, maar een Bonariensis, maar ik vind de bloemen in elk geval veel mooier: de plant heet dunne stengels met vertakkingen, op het einde van de stangel komt een paars schermpje.
Ook de Bergamot plant heeft een prachtige rode bloem gekregen, het plantje zelf ziet er nog maar miezerig uit...

Rozensiroop: van groen, blauw, paars, oranje tot rozerood

Ge¨nspireerd door de siroop die Maurice meebracht naar de cursus, ga ik gedroogde rozenbloesem kopen bij Vitz.
Thuis maak ik een siroopje van 1/2 suiker en 1/2 water. Ik laat dat wat opkoken en giet het  terwijl het nog warm is over de rozenblaadjes in een bokaal. Tot mijn verbazing kleurt het mengsel onmiddellijk heldergroen, ik vraag me af of de boel nu om zeep is. Had ik moeten wachten tot het meer afgekoeld was?
Ik experimenteer meteen verder: er is nog een restje siroop in de pan achtergebleven, ondertussen is het afgekoeld, ik giet het over wat nieuwe blaadjes, dit boeltje kleurt zowaar donkerblauw. Bizar...

Ik schud het eerste mengsel en zie de kleur veranderen van groen naar gelig oranje, het tweede is ondertussen mooir paar geworden.
Een tiental minuutjes en nog wat schudden later kleurt het oranje  rozig en verder naar een fantastisch mooi rood. Ook het tweede mensgel wordt steeds minder blauw.

De tuin

Ik ging met Laura een boodschap doen en op de terugweg, alweer langs een stil straatje met aan de ene kant enkel maar weiden, zie ik een uitgebloeide sierpapaver soort staan. Ik stop onmiddellijk (en krijg een soort déjà-vue, remmen voor een plantje??) en pluk er een aantal, maar waarschijnlijk zijn ze nog niet droog genoeg.
Verderop moet ik alweer stoppen om Sint-Janskruid en duizendblad te plukken

In de tuin plant ik de laatste plantjes uit Bellegarde: de Griekse Allant en een Meekrap plantje. Het laatste is er tegen alle verwachtingen in toch bovenop gekomen, ik had een takje meegenomen dat Maurice uit de grond getrokken had, om de oranje gekleurde wortel te tonen, maar er was maar een klein stukje van de wortel los gekomen.

Alles krijgt nog eens een flinke geut water, maar het lijkt erop dat de vlinderstruik het niet zal overleven.

donderdag 9 juni 2011

Cassis maken

Ingrediënten
  • hele verser zwarte bessen
  • Wodka of andere sterke drank met neutrale smaak
  • suiker


Bereidingswijze
  1. Was de verse zwarte bessen (in het seizoen juli t/m medio tot eind augustus) en droog ze zorgvuldig met keukenpapier. Doe ze in een gesteriliseerde glazen pot en giet er genoeg alcohol over heen, zodat ze volledig bedekt zijn. Schroef de deksel stevig vast en bewaar ze op een koele, donkere plaats.
  2. Medio december (je moet echt zo lang wachten), giet je de bessen en alcohol in een grote pan. Pureer ze met een aardappelstamper om er zo veel mogelijk sap uit te halen. Filtreer vervolgens door een fijne zeef. Je kunt ze ook met een staafmixer pureren, maar vergeet dan niet om de stukjes en zaadjes er daarna uit te zeven, je kunt dit het beste doen met behulp van een koffiefilter. Het is echt zaak zo zorgvuldig mogelijk alles eruit te zeven zodat de smaak zo intens mogelijk wordt.
  3. Aan elke 500 ml zwarte bessen en alcohol mengsel (zo helder mogelijk) voeg je 500 gr suiker en 125 gr extra wodka toe. Breng alles langzaam aan de kook, waarbij je alle schuim aan het oppervlak er af schept. De suiker moet volledig opgelost zijn en de vloeistof moet een siroop-achtige consistentie hebben. Wees voorzichtig zodat het mengsel niet te lang kookt, anders zul je een gelei-achtige consistentie krijgen. Houd in gedachten dat de likeur sowieso nog wat dikker wordt als het afkoelt.
  4. Terwijl het nog heet is giet je het in gesteriliseerde potten of stevig afsluitbare vaten. Plaats een vochtige theedoek onder de pot zodat het glas niet breekt. Bewaren op een koele, donkere plaats.

dinsdag 7 juni 2011

De tuin

Er staan nog een heleboel planten uit Bellegarde in bloempotjes en bakken te wachten om geplant te worden, maar eerst moet er nog plaats gemaakt worden. Op vrijdag moet alweer een heel stuk van de maagedenpalm eraan geloven.
Op de vrijgekomen plaats gaan de stekjes van verschillende saliesoorten de grond in, ook de Salie die uit de tuin in Bellegarde kwam krijgt een plaatsje.
Er stond nog een Belladonna, Heemst en... meegebracht van het bezoek bij Ecoflora, ze gaan allemaal de grond in.
Verder nog Heemst, vrouwenmunt, gele marjolein en Bellegarde, zaailingen van bloemetjes allerlei, "amour en cage"

Geert en ik gaan ook kijken voor stapstenen om een paadje an te leggen. We vinden brokken leisteen die de klus prima kunnen klaren... Ze worden uitgelegd, het ziet er mooi uit. NU moeten ze nog een beetje ingegraven worden.

De pergola wordt een prima plekje om tot rust te komen: het geluid van de borrelsteen, de geur van kamperfoelie, en straks misschien ook nog de Hop. Als hij zijn scheut wil krijgen.

Als we beslissen om de boel op te ruimen, zien we opeens de vlinderstruik onderuit gaan. Bij het verwijderen van de Maagdenpalm was zijn opervlakkige wortel bloot komen te liggen en was hij zijn grip kwijt. Een grappig zicht, maar dat betekende dat we nog niet konden opruimen, eerst de struik terug met zijn voetjes in de aarde krijgen. Aangezien het al enkele weken zo goed als niet geregend heeft, is de grond keihard, er is geen spade in te krijgen. Dan maar op mijn knieën met het plantenschepje een boompje planten....

donderdag 2 juni 2011

Bereidingen

Kamille Azijn om het haar te spoeln
Kamille shampoo volgens een recept van Spinrad. Het resultaat mag er zijn, maar ik vind er niet veel aan, koop gewoon de verschillende bestanddelen in flesjes en giet ze dan samen...

woensdag 1 juni 2011

Kamille plukken

Samen met Michiel trek ik er op uit met een paar plastiekzakken in de fietstassen. Verderop in de straat is een weggetje tussen de velden en de weiden, enkel toegankelijk voor plaatselijk verkeer, er staan zowat twee huizen, dus veel plaatselijk gerij is er nooit.
Hier en daar vinden we een paar plukjes kamille, die gretig geplukt worden, maar echt vorderen doet het niet. Tot we een dikke twe vierkante meter vol bloemen ontdekken op de wei, alleen kunnen we er niet aan.
Een paar honderd meter verderop zie ik nog meer kamille, maar in vergelijking met wat op de wei staat, valt het toch tegen. Ik ga toch maar aan de slag en pluk wat ik kan.
Michiel is ondertussen verdwenen. Als ik terug naar huis fiets, zie ik dat hij toch bij de kamille geraakt is, op een paar minuten tijd hebben we een grote zak vol.

Thuis pluk ik de bloemen van de stengels, het is een mooie oogst. Ik leg ze te drogen op een keukehanddoek, maar het blijft allemaal zeer vochtig. Ik besluit een soort vliegenraam te maken waar ik ze kan op openspreiden

zaterdag 28 mei 2011

Over kamille - matricaria recutita/chamomilla

Vandaag zou ik kamille gaan plukken, maar wou toch eerst weten hoe en wanneer die best geoogst wordt. Ik las al ergens dat dit best 's ochtends gebeurt, en op infoteur staat dat het droog en zonnig moet zijn. Niet vandaag dus!

Hier het hele artikel van infoteur.nl:

Er bestaan twee soorten: de kleine kamille (Matricaria chamomilla) en de roomse kamille (Anthemis nobilis). De eenjarige kamille (Matricaria chamomilla) is het soort dat meer voor medische doeleinden gebruikt wordt, terwijl de overblijvende roomse kamille (Anthemis nobilis) evenals andere Arithemis-soorten als sierplanten worden gekweekt.

Eigenschappen:
Er is een tijd geweest, dat kamillebloesem als geneeskruid hoger werd aangeschreven dan nu het geval is. Dit kan komen door de verwarring tussen de twee verschillende soorten kamille, die verschillende eigenschappen bezitten. Alleen de kleine kamille bevat de heilzame blauwe olie, die zo waardevol is voor medische doeleinden.

De bloemen van de kleine kamille hebben een aangename geur en oefenen een reinigende en kalmerende invloed uit op het maagdarmstelsel, in feite op alle organen die met slijmvliezen bekleed zijn. De olie van deze kamille heeft in pas gedistilleerde vorm een blauwe kleur, die veroorzaakt wordt door een chemische stof genaamd azuleen. Deze stof is verantwoordelijk voor de ontstekingbestrijdende werking van de kamillebloem en hoe groter het gehalte hiervan in bloem of olie, des te krachtiger is de werking.

De kamillebloem is geneeskrachtig, helend, verwarmend, kalmerend en verzachtend, maar nooit opwekkend. Kamille wordt dan ook gebruikt als thee tegen buikpijn, in clysma’s, in gorgeidrank en als mondspoeling.

Uiterlijk van de plant:
De kleine kamille lijkt op onkruid, dat er bijna net zo uitziet en waartoe zowat twintig soorten horen, bijvoorbeeld stinkende kamille. De beste manier om de echte kamille te onderscheiden is te letten op de gele bloembodem die duidelijk kegelvormig is en bovenal hol. De bloempjes zijn neergeslagen, behalve bij jonge bloemen, en gestraald. Er is een kamille zonder straaibloemen, met dicht opeen gedrongen bladeren, die eveneens een holle bloembodem heeft, maar die geen blauwe olie bevat. Deze soort heet schijfkaniille (Matricaria discoda).

Haar bloemen kunnen wel in kleine hoeveelheden aan de bloemen van de echte kamille worden toegevoegd. Beide hebben een rechte onbehaarde stengel van 15-16 cm hoogte, maar alleen de echte kamille kan 40 cm hoog worden en bezit de 15 witte straalbloemetjes van ca. 6 x 9 x 2-3 mm die neerslaan zodra ze opengaan. Ze staan in ‘t koren, op klei- en zandgronden. Verwar ze vooral nooit met de kamille die als snijbloemplant in tuinen gekweekt wordt (in Nederland hoofdzakelijk Anthemis tinctoria) en het moederkruid Chrysanthemumparthenium).

De roomse kamille heeft dubbele witte bloemen die een aangename lucht verspreiden wanneer u ze tussen de vingers wrijft. Ze heeft ook aromacellen in de schutbiaden, die breed zijn en bijna even lang als de bloemblaadjes.

Kweek:
De echte of kleine kamille is een eenjarige plant, die elk jaar moet worden ingezaaid en aangezien hij zichzelf makkelijk uitzaait, verschijnt hij steeds weer op andere plaatsen. Hij kan vroeg in het voorjaar of in de herfst
gezaaid worden in rijen van 20-30 cm of in drie rijen met een tussenruimte van 20 cm en dan telkens een tussenruimte van 50 cm per drie rijen. De uiterst fijne zaden moeten op een vochtige dag gezaaid worden nadat ze met wat zand of as van hout werden vermengd. Tijdens het ontkiemen doet u er goed aan ze te begieten.

De roomse kamille wordt vermenigvuldigd door scheuren en stekken in april; de planten moeten ca. 10 cm van elkaar worden gepoot. Hij is geschikt voor de aanleg van gazons op droge grond, waar hij groen blijft als het gras al bruin begint te worden vanwege de droogte. Hij heeft een aangename reuk als men erop loopt, maar is niet betrouwbaar voor speelvelden.

Kamille is op medisch gebied ook nuttig voor andere planten en niets is zo belangrijk voor de gezondheid van een tuin, en wel speciaal voor een organische kruidentuin, als de aanwezigheid van een stuk of wat kamilleplanten. Wanneer een plant in de kruidentuin gaat hangen en om zo te zien aan het dood- gaan is, dan — zo heeft men geconstateerd — leeft hij vaak weer op als er kleine kamilleplanten in de buurt worden gezet.

Oogst en drogen:
De kleine kamille bloeit van mei tot oktober. De bloemen verschijnen acht weken na het zaaien en zijn dan plukbaar. De bloemen moeten helemaal openstaan en kunnen om de paar dagen geplukt worden mits het droog en zonnig is. Op natte mistige dagen bevatten kamillebloemen slechts de helft van het gehalte aan kamilleolie. U moet alleen bloemen plukken met een heel klein steeltje of helemaal zonder steel en dit met de hand of een kam doen.

Ze mogen niet geplet worden of op een hoop gelegd, en komen in dunne lagen op een hor met een nylonnet te liggen. Het drogen moet snel geschieden bij een temperatuur die niet boven de 35° C mag oplopen. Goede ventilatie kan ertoe bijdragen dat de bloemen zelfs binnenin de kelken zo snel mogelijk opdrogen. Ze moeten zo min mogelijk worden aangeraakt véér en na het drogen, omdat ze makkelijk verpulveren. De gedroogde kamille moet in luchtdicht afgesloten potten op een droge plaats bewaard worden omdat ze makkelijk vocht uit de lucht absorbeert en dan gaat schimmelen.

woensdag 25 mei 2011

Bereidingen: nog meer vliersiroop

Ik ben al een paar keer gaan lopen de Damvallei en pik dan nog wat vlierschermen mee voor vlierbloesem siroop.
Siroop met spuitwater en een scheutje jenever blijkt ook lekker ;-)

De Tuin

Op zondag smijten we ons nog eens op de tuin. Er staan nog plantjes van ons bezoek aan Ecoflora en we hebben vanalles meegebracht uit Bellegarde.
We planten de Valeriaan, Rode Spoorbloem en het Vlas. Er moet nog een stukje maagdenpalm aan geloven. Er wordt onkruid gewied in de andere stukken, een net gehangen over de rode bessen en een stukje kippengaas over de aardbeien, die een beetje verspreid staan.
Ik heb nog zaailingen van wat misschien wel Juffertjes in 't groen zouden kunnen zijn, de papavers en de korenbloemen worden weer opgegraven en wat meer uit elkaar gezet. Ook de Gojibes krijgt een ander plaatsje. De toorts die we opgroeven tijdens een wandeling en die we al in de tuin gezet hadden, is verdwenen (de slakken?) maar ik had een uitgebloeide toorts in een potje met aarde gelegd, en daar zijn er toch een aantal van opgeschoten, ik plant ze gelijk ook uit.
Op maandag ga ik nog even langs bij Spinrad, een neteldoek kopen. Er is alleen nog kaasdoek voorradig (en zo leer ik dat neteldoek grover geweven is dan kaasdoek). Ik breng ook het receptenboekje mee en de ingredienten om een shampoo te maken.
Op woendsag plant ik het zoethout en het kleine SintJanskruid dat toch nog gegroeid is uit het beetje zaad dat ik vond op een herfstwandeling.
Alles krijgt ook elke dag een beetje water, want het is heel droog en warm weer.
Ik probeer nog een plekje te vinden voor de Engelwortel, die stond nog niet op het plan.
Deze week wil ik ook nog gaan kijken voor de stapstenen, zodra die een plaatsje hebben kunnen we ongestoord de rest van de palnten uitstippelen.
Ik wil een vakje maken met de verschillende salies die we gestekt hebben en de salie die meekwam uit de tuin in Bellegarde. En misschien redt de wede het?

vrijdag 20 mei 2011

Amour En Cage

een kruidig verhaaltje Mei 2011 - Bellegarde
Door Boontje en haar trawanten
J uffertje-in-t groen was door haar koene Ridder(spoor) op ‘t gele Paard(enbloem) lelijk in de steek gelaten en had nu een Gebroken Hartje. Maar ze liet de moed niet zakken.

Ze meekrapde  even met haar nagel(kruid) achter haar muizenoor, waste zich van kop tot (look)teenjte  met zeep(kruid) en haalde  de borstel(krans) door haar Venushaar. Ze trok haar Vrouwenschoentjes  aan en liep toen naar buurvrouw Tripmadam  om wat (Duivels)garen ,  een Naald(kervel) en een Vingerhoed(skruid) om de scheur in haar Vrouwenmantjeltje te naaien.
Toen sloeg ze haar mantel om , zette haar Beemdkroon op en wierp nog een vlugge blik in haar Spiegel(bloem). “Tijd om te gaan”, dacht ze en Hop daar sloeg ze haar Vleugeltjes(bloem) uit.
Aan de andere kant van het bos stond Brave Hendrik naar zijn Ganzevoeten te turen, twijfelend of hij nu zijn Monnikkenkap of zijn Kardinaalsmuts op zijn Harig Bedstro zou zetten. Hij strooide nog wat Monnikkenpeper op zijn Spekwortel en verorberde alles met veel smaak.
Maar wat kwam daar aangevlogen? Ons Juffertje-in-t groen.
“Dagschone”, zei onze Adonis.
“Dag Bleek Bosvogeltje”, antwoorde ze en terstond veranderde onze Hendrik in een echte Wildeman(skruid). Door het Sneeuwbaleffect, schonk hij haar direct een Potentilla erecta, waarop ons Kruidje-roer-me-niet in Wilde Morjolein veranderde.
Ze besloten samen nog een Doornappeltje te eten en be(Salomons)zegelden alles met een innige kus onder de Maretak. Als Slaapmutsje dronken ze nog een Jenever(bes) en ze leefden nog YlangYlang en geluksklokje.

donderdag 19 mei 2011

De tuin

Er zijn een heleboel plantjes meegkomen uit Bellgarde, zomaar, een beetje vochtig in een dichtgeknoopte plastiekzak. Ze hebben allemaal een plaatsje in de modder gekregen. De takjes (voornamelijk Salie soorten) om te stekken staan mooi in potjes.
Verder staan er nog wat aangekochte plantjes in potjes die ik dit weekend graag in de grond wil krijgen. We moeten echter het grondplan wel even herbekijken, om alle nieuwe planten (als ze willen overleven) toch een plaatsje te geven. Maar eerst zullen we nog wat maagdenpalm moeten verwijderen....

Ik had ook ergens nog wat zaad mee, die moeten nog in potjes gezaaid worden.

Ik heb gisteren nog wat in de tuin gewied, en in mijn ijver ook een Slaapmutsje gekapt. Jammer, maar er staan er gelukkig nog enkele.
Bij de borrelsteen kwam ik een kleine kikker tegen. Misschien toch nog een overblijfsel van de kikkerdril die we vorig jaar in de vijver hadden?

Nog meer bereidingen: lavendelzalf, muntsiroop, vlierlimonade

Een Lavendel zalfje: (James Wong)
Ik had nog veel lavendel maceraat staan, en aangezien de kinderen geen fan zijn van appeltaart met een lavendel smaakje, zoek ik andere toepassingen.

lavendel maceraat met bijnenwas opwarmen au bain maire. (in verhouding: 300ml maceraat op 25g bijenwas)
De consistentie kan getest worden door een druppel te laten vallen in ijskoud water. Iniden nodig maceraat of bijenwas toevoegen

Muntsiroop
de munt in de tuin wordt opgegeten door de kevers of de slakken. Ik wil er dus snel nog wat mee doen om hem later nog te kunnen gebruiken
Een deel gaat in stukken gesneden in water in de diepvries en verder probeer ik wat munt in siroop (1 water/1 suiker te laten trekken. Ik wil hem echter niet laten meekoken, de blaadjes worden al bruin as ik ze in de warme siroop doe.


Vliersiroop
De vlier in de tuin staat in bloei. Ik pluk een aantal schermen (het struikje is nog niet zo groot, en ik wil straks ook nog wat bessen hebben) en doe ze samen met een paar schijfjes limoen in een pot suikerwater. Zaterdag is er een BBQ en wil ik proberen om er met spuitwater een limonade van te brouwen. De vlierbeingets van Hilde (ontmoet op de kruidenstage) en vlier in witte wijn wil ik ook wel eens proberen.

Kruidenstage Bellegarde

We zijn terug van onze stage in Bellegarde en Diois. Een mooie week, vol plantjes, wandelingen, mooie plaatsjes. Wezullen nog wat tijd nodig hebben om alles te verwerken...

maandag 2 mei 2011

Monografie: Jacobskruiskruid (Jacobaea vulgaris)

Jakobskruiskruid

Jakobskruiskruid heeft een krans van gele straalbloempjes, in tegenstelling tot de ronde bloemen van boerenwormkruid. Er komen echter planten voor waarbij de straalbloempjes ontbreken, namelijk bij de ondersoort Senecio jacobaea subsp. dunensis, ook wel duinkruiskruid genoemd.

Jakobskruiskruid is giftig voor de meeste zoogdieren, waaronder ook de mens, doordat het zestien verschillende alkaloïden bevat. De bloemen bevatten twee keer zoveel gif als de bladeren. In de plant bevinden pyrrolizidine alkaloïden zich in de N-oxide vorm en zijn dan niet giftig. Pas als de plant opgegeten wordt, worden deze verbindingen met name in de dunne darm omgezet in giftige, vrije alkaloïden die de lever aantasten waarbij kleine bloedvaatjes in de lever verstopt raken. ('Hepatische veno-occlusie'). Ook bij mensen die geregeld kruidenthee van de plant dronken is dit ziektebeeld beschreven

Het grootste gevaar schuilt in hooi en kuilvoer. Ongemerkt kunnen dieren dan het giftige Jakobskruiskruid binnen krijgen. Het verwijderen van de planten uit het hooi is bijna ondoenlijk, omdat de bladeren verbrokkeld kunnen zijn. De pyrrolizidinealkaloïden verlaten het lichaam binnen 24 tot 48 uur voornamelijk via de nieren, maar het kan ook via melk. Pyrrolizidine alkaloïden hebben een cumulatief effect. Zowel de opname van een grote hoeveelheid in één keer, als de opname van kleine hoeveelheden over langere tijd kunnen leiden tot beschadiging van de lever en ziekteverschijnselen. Hoewel kruiskruidvergiftiging de lever dus op een onomkeerbare manier kan beschadigen, is het effect van deze beschadiging op de gezondheid van een dier niet altijd onomkeerbaar. Tot op zekere hoogte kan de functie van de afgestorven levercellen overgenomen worden door andere levercellen. Als de aangebrachte schade echter te groot is, dan is dit niet meer mogelijk en als de levercapaciteit met 50-70% is afgenomen ontstaan er verschijnselen van leverziekte. Een dier kan dus PA's opnemen, maar als de hoeveelheden zodanig zijn, dat de lever het kan compenseren, zie je niets aan het dier, ook niet in het bloed. Bij hogere niveaus zie je eerst afwijkende bloedwaarden (o.a. leverenzymen), en vervolgens verschijnselen. Hoe hoog deze niveaus zijn is niet bekend, maar dit zal ook per diersoort en per individu verschillen.

Runderen en paarden vermijden het plantje normaal gesproken bij het grazen, maar in tijden van droogte en voedselschaarste kunnen ze het wel gaan eten. Bij runderen kan het gif ook zonnebrand veroorzaken, doordat het gif in het bloed van de haarvaten onder invloed van het UV-licht van de zon schadelijk wordt voor de omliggende weefsels. Schapen eten de plant graag en zijn minder gevoelig voor de gevolgen. Ze krijgen later echter wel problemen in de groei.

Allergie

Jakobskruiskruid kan na huidcontact een allergische reactie geven, die "contactallergisch eczeem door composieten" wordt genoemd. Deze allergie kan optreden bij gesensibiliseerde personen na huidcontact of na opname van planten(delen) via de mond. De allergie wordt niet veroorzaakt door de pyrrolizidine alkaloïden, maar door andere stoffen, de zogenaamde sesquiterpene lactonen, die in veel planten van de Composietenfamilie voorkomen, zoals bijvoorbeeld ook bij witlof, waarbij het een bekende beroepsziekte van kwekers is. Het is daarom aan te raden om bij het aanraken van de bloemen en planten handschoenen te dragen.
(WIKIPEDIA)

Hoewel Jakobskruiskruid een serieus probleem voor paardenhouders kan zijn, is dit Kruiskruid veel meer dan een ongewenst onkruid. Jakobskruiskruid is namelijk een belangrijke bron van nectar en stuifmeel. Zo'n 150 insectensoorten maken er gebruik van, waaronder veel bijen, zweefvliegen en vlinders. Het Jakobskruiskruid probleem bestrijden door de plant uit te roeien is dus, losstaand van de praktische onmogelijkheid om dit te bereiken, onwenselijk. Een goede oplossing voor het probleem is dus niet zo eenvoudig te bedenken. Dit betekent echter niet dat er niets aan te doen is!

maandag 25 april 2011

Het Paasweekend

er stonden nog een aantal planten klaar sedert onze laatste uitstap naar het tuincenter.
Ik plant het Sint-Janskruid (Hypericum Perforatum), Boekweit (Fagopyrum Esculentum), Hyssop (Hyssopus officinalis), Artisjok (Cynara scolymus), Rabarber (Rheum rhabarbarum, Kurriekruid (Helichrysum italicum) en het kaasjeskruid (Malva moschata "Rosea").

De toorts die we meebrachten van de wandeling vorige maand heeft het niet overleefd, maar ik had van een vroegere wandeling een uitgedroogde bloem meegebracht die nog wat zaad bevatte. Die plantjes komen ondertussen uit een bloempotje op de vensterbank. Ik zaaide toen ook Vitex (maar die doet nog niet veel) en Sint-Janskruid.
Een tweetal weken geleden zaaide ik ook kamille in een bak, de plantjes zijn gisteren naar de tuin verhuisd.
De rozemarijn struiken die we verplaatsen naar achter in de tuin doen het helaas niet, maar ik breng een struikje mee van bij de schoonouders. Wel leuk als de tuin gevuld raakt met planten van overal en zo een eigen betekenis of verhaal meebrengen.

De bloem in de Aloë Vera wil niet echt open komen, maar de kelkjes bevatten wel telkens een druppeltje nectar, ik snoep er af en toe eentje in het voorbij gaan.

Het scheutje van het citroengras van An krijgt een eigen bloempotje, de citroengeranium van bij ons mama doet het prima in zijn pot. Het vijgenboompje heeft de winter helaas niet overleefd.

Eergisteren ging ik met de meisjes naar de Aveve om stro en eten voor de konijntjes die in aantocht zijn, en ik kon me niet weerhouden, ik breng een 5-tal Rode zonnehoeden mee, een zwarte!! stokroos, twee kerstomatenplantjes en een paprikaplant.
Die moeten deze week nog allemaal een plaatsje krijgen en ik moet er ook nog aan denken om een paar pompoenpitten te planten.

De munt schiet overal op, ik moet er jammer genoeg een heel aantal wieden. Ik probeer of ze "vers" te houden zijn als je ze invriest in een ijsblokje (lekker voor de mochito en de muntthee?)

De rozemarijnolie is beschimmeld, ik start een nieuwe pot op (gingen we gebruiken in kruidnagelzalf tegen gewrihctspijn)
De rozemarijn-azijn is gelukkig wel OK, ik gebruik hem om mijn haar mee te spoelen. Hij ruikt nogal sterk naar azijn, ik probeer de geur van lavendel erin te krijgen...

donderdag 14 april 2011

Bereidingen: sparrensiroop

Sparrensiroop
Ingrediënten
  •  
Spoel de vers geplukte, jonge (lichtgroene) scheuten van de spar. De jonge scheuten mogen nog niet
volgroeid zijn.
Neem een zuivere bokaal (confituur, conserven,…) met een goed sluitend deksel. Leg eerst een laag suiker,
vervolgens een laag sparrenscheuten. Herhaal dit tot de bokaal vol is, eindig wel met een laag suiker.
Druk alles zeer goed aan.
Plaats de goed gesloten pot op een donkere, koele plaats (kelder, ijskast). Na enkele dagen nog wat suiker
toevoegen tot de pot terug goed gevuld is. Na een drietal maanden zal de suiker een dikke kleverige
stroop geworden zijn, doordrongen van harsachtige geuren.
Men kan nu de scheuten verwijderen, maar het is geen noodzaak.
Te gebruiken bij hoest, verkoudheden,… (op pannenkoeken)
4 x daags een theelepel.
De houdbaarheid van deze siroop is beperkt, dus ieder jaar opnieuw maken in de boodschap.
jonge, groene sparrenscheuten (Picea abies)
  •  

  • honing, rietsuiker, kandijsuiker of griessuiker

    woensdag 6 april 2011

    Gemmotherapie: glycerinemaceraten

    Gemmotherapie gaat uit van het principe dat knoppen van bepaalde planten en bomen veel werkzame stoffen bevatten. Men moet de knoppen oogsten vlak voor ze opengaan, maar ja, wanneer is dat dan? Een eerste preparaat maak ik van de tamme kastanje in de tuin die toch gesnoeid moet worden. Waarschijnlijk heb ik te vroeg geoogst: ik laat nog 1 tak aan de boom en zie de knoppen toch nog zwellen vóór ze open gaan, tja, volgend jaar zal ik beter weten :)
    Glycerinemaceraten maak je als volgt:
    De knoppen kort spoelen met water dat net gekookt heeft en ze vervolgens fijnhakken. De verhouding knoppen/vloeistof is 1/10.
    De vloeistof maak je door 1/3 ethylalcohol, 1/3 gesteriliseerd water of bronwater, 1/3 glycerine.
    Ik had 50g knoppen, dus heb ik er 500 ml vloeistof aan toegevoegd.
    3 weken laten trekken en regelmatig schudden
    Zeven en bewaren in een steriele fles.
    En waar is dit brouwsel nu goed voor? Het volgende vind ik op kruidwis:
    Castanea Vesca (Tamme kastanje) heeft een sterke werking op de lymfecirculatie. Drainage van het lymfesysteem in de benen. Te gebruiken bij : Spataderen, veneuze stuwingen en cellulitis.
    En hoe gebruik je dit nu praktisch? Dat zullen we moeten uit proberen zeker?
    Ondertussen is er een ander glycerinemaceraat in de maak met knoppen van de wilde kastanje.
    Kruidwis zegt het volgende:
    Aesculus hippocastanum (Paardekastanje) heeft een versterkende werking op de vaatwanden. Voorkomt ontstekingen van de spataderen en werkt bevorderend op reeds ontstoken vaatwanden.Aangewezen bij: Aambeien. Spataderen. Anaalkloven. Kneuzingen.
    Ze hebben dus beide een werking op het vaatstelsel, de tamme via de lymfecirculatie en de wilde via de vaatwand.

    maandag 4 april 2011

    Sint Janskruid (Hypericum perforatum L. (Guttiferae))

    Sint JanskruidHypericum perforatum L. (Guttiferae) 

    Medisch gebruikte delen: het kruid zonder wortels.

    Botanie en plantbeschrijving:
    Sint-Janskruid wordt 25 tot 90 cm hoog en is een overblijvende plant.
    In het bovenste deel zijn de stengels sterk vertakt.
    De bladeren zijn tegenover elkaar geplaatst en zijn elliptisch of eivormig.
    De bladranden zijn gaaf.
    De goud-gele bloemen vormen een vertakte bloeiwijze.
    Sint-Janskruid heeft drie buitengewone kentekens die het determineren gemakkelijk maken:
    1.
    De stengel is tweekantig, hetgeen bij planten zelden voorkomt.
    Meestal is de stengel rond of vierkantig.
    2.

    Houdt men de kleine bladeren tegen het licht dan ziet men lichte puntjes.
    Dat zijn kliertjes die een vloeistof, bestaande uit etherische olie en hars produceren.
    3.
    De gele bloemen verkleuren tot bloedrood als men ze tussen de vingers wrijft.

    Voorkomen:
    Aan wegkanten, dijken, in lichte bossen en kreupelhout.
    In laagland en bergland.

    Werkzame stoffen:
    Etherische olie, harsen, looistoffen.
    Het belangrijkste is echter de hypericine, of hypericum-rood genoemd.
    Ook moeten genoemd worden: rutine, phlobapheen en rhodaan.

    Genezende werking en gebruik:
    In totaliteit prikkelen de stoffen van dit kruid de klieren van het verteringskanaal en de galproduktie.
    Verder versterken ze de bloedsomloop.
    Hypericine heeft een licht kalmerende werking en beïnvloedt depressieve toestanden.
    Ook na vier tot zes weken is er door behandeling met dit kruid nog een verbetering van de gemoedstoestand waar te nemen.
    Men kan Sint-Janskruid dus een antidepressivum noemen.
    De echte, zware depressies kunnen er niet mee behandeld worden, omdat de werking daarvoor te zwak is.
    Het kruid is echter bij de zogenaamde symptomatische en reactieve depressies een goede vervanging voor de chemische middelen.
    Ook bij vegatatieve dystonia kan het worden gebruikt naast andere te nemen maatregelen.
    Interessant is dat men ook bedplassen met dit kruid verbeteren kan.
    Bedplassen heeft namelijk vaak psychische oorzaken.
    In al deze gevallen geeft men thee.

    Zo wordt thee van Sint-Janskruid gezet:
    2 flinke theelepels vol kruid worden overgoten met 1/4 liter water en daarna tot het kookpunt verhit.
    Na enkele minuten zeeft men af.
    Twee- tot driemaal daags een kopje van deze thee is de juiste dosering.
    De kuur moet gedurende enkele weken consequent worden volgehouden.
    Sint-Janskruid maakt erg gevoelig en daarom moet men gedurende de kuur fel zonlicht vermijden.

    Bijwerkingen:
    Afgezien van het feit dat dit kruid gevoelig maakt voor licht, waardoor bij een theekuur fel zonlicht moet worden gemeden, zijn bij normale dosering geen bijwerkingen te verwachten.
    Zelfs bij langdurig gebruik wordt dit kruid goed verdragen.
     
    Sint Janskruid helpt bij de onderstaande kwalen:
    - Depressiviteit, depressie, depressief (Ginseng en Bernagie helpen ook bij depressiviteit)
    - Doelloosheid (Bernagie helpt ook bij doelloosheid)
    - Hoofdpijn, migraine (Kamille, Pepermunt helpen ook bij hoofdpijn, migraine) (zie ook psyche en zenuwstelsel)
    - Hoofdpijn, stekende (Kamille, Gember en Vlierbesbloesem helpen ook bij stekende hoofdpijn)
    - Hoofdpijn, voorhoofd (Kamille
    , Ogentroost en Mariadistel helpen ook bij hoofdpijn bij het voorhoofd)
    - Slapeloosheid, slecht slapen (Kamille, Valeriaan, Melisse helpen ook bij slapeloosheid)
    - Bedplassen
     
    - Spit in de rug , rugpijn (zie ook gewrichten, botten, spieren en weefsels)
    - Zenuwenpijn door verwonding
    - Bloeduitstorting blauwe plekken (Tijm helpt ook bij kneuzingen en blauwe plekken) (Goudsbloem helpt bij verstuiking) (Smeerwortel helpt bij verwonding door een stomp voorwerp) (zie ook huidaandoeningen)
    - Pijn: Sint Janskruid + Kamille zijn natuurlijke pijnstillers
    - Herstel na ziekte of operatie: Sint Janskruid + Kamille
    - Eeltknobbels, Eelt (Stinkende Gouwe helpt ook bij eeltknobbels en eelt)
     
    - Sint Janskruid + Kamille zijn natuurlijke pijnstillers
     
    Extra aanverwante kruiden:- Griep: Kamille en Vlierbes, gewone helpen ook bij griep
    - Voorkomen van griep: Kamille + Mariadistel (zie ook ziek algemeen)
    - Koorts: Vuilboom
    - Verkoudheid koortsige: Vlierbes, gewone, Ogentroost helpen ook bij koortsige verkoudheid

    Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare)

    Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare)


    Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare) verjaagt de vlooien uit de kattenmand. De bloem bevat een vluchtige olie en daar zit tot 70 percent gif in: tanaceton of betathujon. Daarnaast zitten er nog bitterstoffen in.

    Buiten vlooien verjaagt het kruid ook vliegen. Hang het kruid daarom op aan de zoldering. Leg het onder het tapijt of doe het in een insectenwerend zakje.
    Zelfs mieren en muizen gaan op de loop van dit kruid.

    Vroeger hingen de mensen een bos boerenwormkruid boven hun bed om de Middeleeuwse muggen op veilige afstand te houden. De 21ste-eeuwse muggen willen dat wel eens een keertje vergeten, dat ze eigenlijk niks van boerenwormkruid willen weten...


    De boer hing ook een tuil boerenwormkruid in zijn kippenhok. De vlooien hadden een broertje dood aan het kruid en vertrokken bij het zien van het kruidenboeket met de noorderzon. Ook de poezen- en hondenmand kregen om dezelfde reden een portie boerenwormkruid.

    Vroeger stopten ze boerenwormkruid tussen de lijkwindels om het ongedierte op afstand te houden. Dat de duivel de 'bibberminnekes' (voor niet-Limburgers = schrik om het lijf) kreeg van boerenwormkruid was algemeen bekend. Trouwens : stond boerenwormkruid niet afgebeeld op het beroemde schilderij 'Het Lam Gods' ? Dat schilderij wilde toch niets dan goeds tonen. Het was demonenvrij. Dus het Boerenwormkruid kon geen spek naar de duivel zijn bek zijn!

    En de boerin stak boerenwormkruid in haar kruidwis. En wat zat er nog zo al in die kruidentuilen?


    Kruidentuilen
    Afhankelijk van de streek staken de bewoners verschillende kruiden bij elkaar. Aan de Maaskant plukten onze voorouders op 15 augustus enkel boerenwormkruid voor hun kruidenwis. Op andere plaatsen in Limburg deden ze er nog bijvoet bij. Ze bonden zo'n tuil dan samen met bitterzoetlinten. De ruiker hing daarna naast de open haard. De kruidentuil hielp het gezin in moeilijke tijden.

    Als het bijvoorbeeld donderde en bliksemde, brak de boerin vlug een stuk van de gedroogde kruidenwis af en gooide dat in het vuur. Met de devote smeekbede a.u.b. de bliksemschichten niet te laten inslaan op haar huis, waarin kruiden in de haard werden geofferd voor de goden van dienst.

    Na het onweer proefden de heerlijke kruidkoeken van de boerin een beetje naar boerenwormkruid. Samen met paardebloem en duizendblad hadden die boerenworm-kruidkoeken een smaak om nooit meer te vergeten. De pannenkoeken -snoeper kwam aan zijn trekken, maar zijn eventuele kostgangers, ongenode gasten in de vorm van wormpjes, moesten niet weten van dit galgemaal. Zij zochten een andere stulp.

    De boerin lette er wel op dat ze het boerenwormkruid plukte als het drie vingers hoog stond. Dan alleen kon je het in de pannenkoeken of onder de ‘aardappelstoemp' verwerken, zonder dat de schadelijke stoffen hinderlijk werkten.


    Goed-weerkruid

    Sint-Medard kreeg in die tijd ook zijn deel van de koek. Die speelde het heel link. Hij had iedereen overtuigd, dat hij voor goed weer kon zorgen. En wat deed elke diepgelovige boerin bij het pannenkoeken bakken? Juist! De helft van het pannenkoekendeeg kieperde ze aan 't venster uit om Medards gunsten af te smeken.

    De heidense Donar, die eeuwenlang voor het goede weer had gezorgd, was door de christelijke leer al een tijdje afgevoerd. Maar Sint-Medard nam die rol op de net genoemde voorwaarde natuurlijk graag over... De ene zijn dood is dus de andere zijn pannenkoek.


    Tip:

    Boerenwormkruid houdt niet van natte pootjes.

    Je kan het kruid zaaien in het voorjaar of de wortels splitsen in het najaar.
    Als je het kruid verwerkt in de composthoop, zorg je voor een kalium rijke kompost.

    En wie zelf wol wil verven krijgt een prachtige kleur als boerenwormkruid van de partij mag zijn.

    Dat we geen honger moeten lijden - de culinaire tips op onze wandeling

    Pannenkoeken met boerenwormkruid
    pluk enkel de jonge bladren (als de plant maximaal 3 vingers hoog is)
    Samen met paardebloembladren, duizendblad en/of brandnetel hebben die boerenworm-kruidkoeken een smaak om nooit meer te vergeten.

    Paardebloemsla
    De groene, jonge paardebloembladeren zijn het lekkerst en het geneeskrachtigst op het moment dat de paardebloem haar gele bloem nog niet heeft bovengehaald. Fijngesnipperd tussen de sla smaken ze overheerlijk.
    - Gewone sla
    - Paardebloembladeren
    - Kleefkruid
    - Look zonder Look
    - Madelief bloemetjes

    Snij de paardebloembladeren, het kleefkruid en het look zonder look fijn. In korte reepjes, vermeng het met de sla. Maak een dressing van olie, azijn en zout en meng alles door elkaar. Boven op leg je de bloemetjes. Ook deze kun je eten.



    Brandnetelsoep


  • 1 gesnipperde ui

  • 1 teentje knoflook

  • 2 eetlepels olie

  • 200 gram jonge brandnetels

  • 5 deciliter groentebouillon

  • scheutje room

  • peper en zout


  • Verhit de olie en fruit hierin de ui en pers de teen knoflook die je ook even meefruit tot ze glazig zijn.
    Was de brandnetels en breng ze met aanhangend vocht aan de kook zodat ze slinken.
    Als ze geslonken zijn meteen uit de pan halen.
    Hak de brandnetels fijn of gebruik hier een keukenmachine / blender bij.
    Voeg de brandnetels samen met de bouillon toe aan de ui en knoflook en breng dit aan de kook.
    Laat 10 á 15 minuutjes zachtjes koken en breng de soep op smaak met peper en zout.
    Voeg als laatste de room toe.

    Tip:
    Bij deze hele ouderwetse soep zijn croutons erg lekker.
    Bak blokjes oud brood in een beetje olie tot ze lichtbruin en knapperig zijn.

    Zevenblad-spinazie met pasta

    Zevenblad-spinazie met pasta. (al dan niet vegetarisch)
    Pluk een paar handen jong zevenblad uit de tuin. Goed wassen en uit laten lekken.
    Bak 200 gr. gehakt rul in een pannetje met wat zout en peper. Ben je vegetariër, dan sla je dit over. Fruit een uitje in een pannetje, met één of meerdere tenen knoflook. Doe dit bij het gehakt. ( de vegetariër doet dit dus niet, die houdt het gewoon bij dit pannetje)
    Voeg hier het zevenblad aan toe, en bak het even mee totdat het geslonken is. Afhankelijk van je smaak kun je het nu opeten, of nog even door laten garen. Op smaak maken met eventueel wat nootmuskaat en foelie.
    Serveer de zevenblad spinazie over een bord met spaghetti. Mocht je dit te “kaal” vinden, een beetje tomatensaus a la frugale past hier heel goed bij.


    De Wouw (Reseda luteola) vonden we niet


    Volgens Maurice vond hij vroeger op één van de bermen het rozet van de wouw. We konden het niet controleren ;-)
    Hoogte: 100-120 cm
    Kleur: groengeel, met slanke aren
    Bloei: 7 - 9

    Matig winterharde vaste plant

    Zaaien:
    Kiemtemperatuur 21 °C. Maart - april binnen; april - mei ter plekke. Kiemtijd 7 - 14 dagen. Lichtkiemer, zaden nauwelijks bedekken.

    zondag 3 april 2011

    seizoensdag in Hauthem-Hoegaarden

    Vandaag trokken we op pad met de herboristen in de geboortestreek van Maurice. Afspraak aan DE electriciteitscabine van Hauthem. De dag begon regenachtig en 't ging van kwaad naar erger om te eindigen als verzopen soepkiekens. We vertrekken via holle wegen naar het natuurgebied Rosdel, was een drassig gebied, nu is er een bekken wat er voor zorgt dat het lager gelegen Hoegaarden minder overstroomt. Mijn eerste aantekening is weggeregend, iets over inheemse geraniumsoorten en aluin, wat bloedstelpend zou zijn. met potlood schrijven is een beter idee in de (soms) gietende regen! Wat hebben we geleerd vandaag? Een waslijst van planten, hier komen ze:
    - rosetten van klaprozen, kamille langs een veld. Groeien waar de grond recent is omgeploegd. Als na 2 jaar de grond niet meer wordt omgewoeld, staan er waarschijnlijk geen meer.
    - herderstasje: bloedstelpend, menstruatieklachten -> hele plant kan gebruikt worden
    - wilde kerselaar in bloei: witte bloesem. Steeltjes van kersen zijn diuretisch
    - meidoorn: bloesem en blad te gebruiken; tegen hoge bloeddruk. Oogsten in mei, ook in sep/okt
    - heggedoornzaad: lijkt op fluitekruid
    - sleedoorn: bloeit voor er blad is. Bloemen: laxerend . Uit gebruik
    - gewone bereklauw: afrodisiacum
    - veldkers: eetbaar, smaak ~ waterkers. Bevat mosterdglycosiden
    - witte dovenetel. Bloemen: ontsmettend, witte vloed
    - wilde marjolein: verschillende chemotypes: bepalen geur, smaak, samenstelling EO. Pizzakruid
    - toorts: grote rozet, fluweelachtig, lichtgroen-wit. Ik kon me niet bedwingen om er verder in de wandeling eentje uit te trekken om mee te nemen. 2-jarige plant, in open grond (vb spoorwegen). Slijmstofplant -> luchtwegen. ook anti-inflammatoir -> rheuma
    - Clematis vitalba = bosrank; Klimplant, kleine bloempjes, pluisbollen in de winter.
    - Onder vlierstruiken: vaak brandnetel, speenkruid
    - Speenkruid: knolletjes tegen aambeien. Bevat alkaloiden, veel vitamine C (gebruik tegen scheurbuik?). Wordt als giftig beschouwd, opletten. In melk trekken.
    - Nagelkruid
    - Hondsdraf: typische geur.
    - Wikke : =/ soorten, klaverachtig
    - Wouw: roset, niet gezien
    - Smeerwortel: in de top 20 van de geneeskrachtige kruiden. Slijstofplant. Mag niet meer in commerciële hoestsiropen. Bevat pyrrholisidine-alkaloiden, giftig voor de lever. Vooral uitwendig gebruik, in zalven. Tinctuur: wortel oogsten in najaar, gelei-achtig effect. Vers blad kan ook gekneusd worden en zo gebruiken.
    - slanke sleutelbloem: nu zeldzaam. Bleekgele bloemen op stengel; wienig gebruikt. Goed voor luchtwegen, hoestsiroop. Ook tegen rheuma. Wortel wordt gebruikt: zoete geur, bevat methylsalicilaten. Bloemen in thee, moeilijk te gebruiken want krimpt sterk bij het drogen dus grote hoeveelheid nodig.
    - Moerasspirea: methylsalicilaten
    - Rosa canina; andere: rosa rugosa, in de duinen.
    - Boerenwormkruid: in pannekoeken, blaadjes nu te gebruiken
    - Kruisbladig walstro
    - Moesdistel: werd vroeger gegeten: vandaar de naam, uit de moestuin
    - Look zonder look: de misterieuze plant die we tot nu toe niet konden identificeren en in mijn stadtuintje groeit.
    - Heggerank-Brionaia dioica (?): heeft dikke wortel ~ biet. Giftig. Klimplant, kan meters hoog worden. Geelgroene bloemen. In het najaar hebben de vrouwelijke planten bessen. Werd vroeger gebruikt in de fytotherapie, sterk verdund, tegen rheuma. Wortel gebruikt als vervalsing van alruin
    - Grootbloemige muur: geen medicinaal gebruik.
    - Andoorn: muffe geur ~ stinkende balote
    - Bevernel: witte schermen; Wordt niet meer gebruikt
    - Sint-Janskruid: rode steel, blauwgroene blaadjes - Akkerklokje - Zevenblad: eetbaar ~spinazie, ook tegen jicht
    - Robertskruid: inheemse geranium. zou radioactiviteit neutraliseren. Draagt geen sporen van radio-activiteit als blootgesteld.
    - Muskuskruid: niet medicinaal
    - Dalkruid: bosplant, witte bloemetjes
    - Walstro: familie van kleefkruid, lievevrouwebedstro. Typische blaadjes in een roset, in etages.
    - Grote klis - Arctium Lapa: lijkt beetje op zuring. onderkant blad is wollig. Wortel wordt gebruikt in haarlotion. Bevat inuline, tegen Diabetes M type 2. Bevat suikers (?). Sommige klissoorten werden gekweekt als groente, voor de wortel. Vlg schorseneren, aardperen.
    - Japanse duizendknop: niet inheems. Woekert. Scheuten zijn eetbaar, voelen wat slijmerig aan. Vorig week ook gezien in de Damvallei, staat ook aan de spoorweg in Zellik
    - kardinaalsmuts: groenig hout, vierkante stelen, kurklijsten. Was vroeger een gebruikshout (tollen, fluiten)
    - (aarts?) engelwortel: lijkt beetje op bereklauw, maar is gladder. Amara aromatica. 2-jarig, schermbloemige, fotosensibiliteit
    - Akkermunt
    - Hagewinde, 'pispotjes'; andere windes hebben hallucinogene eigenschappen: Ipomea, blauw
    - Wilde peen: droge stengels met schermachtige bolletjes. Uit de zaden worden EO getrokken. De wortel is eetbaar maar wel vezelig. Kan wel vb meekoken in soep. Het blad ~ blad van de oranje gewone wortel.
    - Vlasbekje - linaria: vroeger vlasleeuwebekje. Niet meer in gebruik, vroeger als diureticum
    - Kraailook: hft witte bloem, niet zoals bieslook
    - Duizendblad: ook in de keuken: in pannekoeken
    - Reuzebereklauw: fotosensibiliteit. Uit Kaukasus. Wordt verwijderd
    - Klimopereprijs
    - Mahonia Aufolium: blad ~ hulst, gele bloemen ( staat in mijn hofke). Uitwendig gebruik, bij psoriasis. Vgl stinkende gouwe in gebuik
    Natgeregend en uitgehongerd gaan we naar de oude brouwerij van Hoegaarden voor een welverdiend hapje en drankje. Hierna gaan we koers richting de toontuinen vlakbij de kerk van hoegaarden; ooit een tuin van een oude herenboerdeij, nu een park. Het lijstje 'gekende' planten groeit aan:
    - Matlea corda..a
    - pluimpapaver
    - Wildemanskruid
    - Fritilaria
    - Helleborus, in alle kleuren
    - Stinkend nieskruid: zaden vroeger in niespoeder voor kinderen
    - Kievitsbloem











    - Pinksterbloem
    - esdoornzaailingen
    - gamander
    - Mariadistel: zaad heeft leverbeschermende werking, maar: zelfs de tinctuur zou niet sterk genoeg zijn
    - Citroenkruid - artemisia albrotarum
    - Heemst
    - Goudsbloem
    - Rode zonnehoed, verschillende soorten
    - Rode valeriaan
    - Bergamot
    - nomarde
    - Euphobia: wolfsmelk soorten. Uit de takken komt wit sap - is giftig. De Tabaiba op de Canarische eilanden is ook lid van deze familie. Het witte sap werd daar gebruikt tegen wratten en als voorbehoedsmiddel (taaie prop zou mechanische barrière vormen). Ook op het internet vind ik de toepassing van wolfsmelksoorten tegen wratten
    - kerrieplant: EO, vroeger niet winterhard
    - Bloedzuring
    - Mierikswortel: woekert sterk
    - Dropplant
    - Chinese bieslook: platte stengels
    - Nepeta: kattekruid
    - Wit longkruid
    - Stengelloze primula
    - Roomse kervel: eetbaar, bij confituur, rabarber. Schaduwplant
    - Keizerskroon - molleplant
    - Vrouwemantel
    - Amandelwolfsmelk
    - Echte sleutelbloem: bloemen op stengel, dooiergeel
    - Epimedium- Elfenbloem
    - Witte moerbei: bladeren voor zijderupsen
    - kweepeer: slijmstoffen
    - Winterpostelein
    De ledenvergadering slaan we over. Moe maar voldaan keren we terug naar onze stal.