Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

zondag 29 december 2013

Juweeltjes maken

www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies

Twee zieken halveerde mijn publiek bijna, maar het werd toch een inspirerende middag... Ik ben trots op "mijn" deelneemsters van de workshop, er zijn mooie stukken gemaakt. Elk kwam met haar eigen wensen en ideeën, verschillende technieken kwamen aan bod. En iedereen ging met minstens één afgewerkt stuk naar huis. Geslaagd, zou ik zeggen!




knutselen en breien - de eerste spelmiddag

www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies

Op de valreep krijg ik nog twee inschrijvingen voor de spelmiddag, ik had mijn dag al anders ingepland en moet dus de knop weer omdraaien.  Aangezien er maar twee deelneemsters zijn, laat ik de dames kiezen wat ze willen doen, het wordt knutselen met fimoklei en leren breien.
We schilderen wasknijpers en maken leuke fimo figuurtjes. De knijpers kunnen gebruikt worden om op de glazen te zetten, zo herkent iedereen zijn eigen glas.

De proeflapjes van het breien naaien we samen tot een leuk schaapje, een beetje vilt (ik heb enkel nog groen liggen) voor hoofd en oren, schapewol als vulling
Iedereen gaat tevreden naar huis...

van links en rechts, omslaan en draaien


www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies 


Het had de choreografie van een dansje kunnen zijn.... Maar met deze en nog veel meer tips en richtlijnen gingen de deelneemsters van de breiworkshop naar huis. Leren opzetten, rechts en averechts breien, steken minderen en afzetten, het kwam allemaal aan bod. Op dit moment wordt er hard gewerkt aan sjaals en haarbanden....

zondag 8 december 2013

voor alles een eerste keer: er is nog veel te leren

De zaal werd donderdag verhuurd voor een vormingsavond van Unizo, een full-option aanvraag, alles erop en eraan: stoelen (uiteraard), koffie, thee, water, fruitsap en wijn. Alweer een eerste keer voor mij...
Ondertussen werden de ramen geleverd en geplaatst. Jammer genoeg zijn er vier ruiten gesneuveld tijdens het transport, ze worden voorlopig vervangen door een plaat. En zie, gelukkig zijn het vier matte ramen, en geen drie of vijf, op deze manier ziet het voorlopige er nog uit alsof het zo hoort: vier op een rij. Aangezien de muren niet meer geplakt kunnen worden voor het event, hang ik de doeken weer op. Alles moet weer grondig gepoetst worden en ik wacht vol spanning op de stoelen.
Vorige week ging ik op stoelenjacht. Ik vind een leuk stoeltje (paars nog wel) dat kan gestapeld worden, maar terwijl ik sta te kijken of ik dat nu wel zou doen, spreekt een personeellid van de winkel me aan: "Schoon stoeleke, madam?" Ik beaam aarzelend, maar de man raadt het af, zeker als hij hoort dat er toch vrij intens gebruik van gemaakt zal worden, blijkbaar zitten de poten met te korte vijzen vast aan de zitting (die eigenlijk ook niet veel meer is dan een dun houten blad) en komen ze makkelijk los te staan. Dankbaar voor de goede raad ga ik weer naar huis, opgelucht, maar ook teleurgesteld (had ik nu toch een bijna-beslissing). De zoektocht naar een geschikte stoel kan weer herbeginnen. Ik stroop het internet af, aha de Makro heeft klapstoelen. We gaan kijken, maar ik vind enkel grijze en witte stoelen. In de zaal heb ik een beige vloer en bruine deuren, de tafels hebben een houten blad, ik zie het grijs dus niet gebeuren... We keren onverrichterzake weer naar huis, althans wat de stoelen betreft. Ik zal alvast wel kunnen zorgen voor de koffie en thee: ik neem wel een percolator, kopjes, lepeltjes en glazen mee.
Mmm, ondertussen komt 5 december steeds dichterbij... het wordt spannend. Ik vind een firma op het internet waar ze bruine klapstoelen met beige frame verkopen en een bijhorende trolley. Je kan online bestellen, maar ik bel even of het allemaal nog kan tegen 5 december (ondertussen maar een tiental dagen meer verwijderd) Paul is nogal direct: nee ze hebben de stoelen niet op voorraad. Maar hij blijkt ook heel behulpzaam te zijn: we bellen nog wat op en af, en zie (tegen zijn prijs natuurlijk) kan er een spoedbestelling geregeld worden. Ik vraag uitdrukkelijk om op voorhand contact met me te laten opnemen, ik ben immers niet altijd ter plaatse.
Op 4 december nog niets gehoord, nu wordt het wel spannend. Ik zit thuis naast de telefoon en wil niet te ver lopen... Tegen vijf uur krijg ik toch de kriebels, ik bel Paul nog even terug. Hij kan op de valreep nog iemand bereiken bij de transporteur, blijkt dat de stoelen al ter plaatste zijn. Gelukkig was de aannemer aan het werk.
Ok, tafels - check,stoelen - check, kopjes, lepeltjes, glazen - check, percolator - check, waterkoker - check - koffie, water, thee, check... Ojee, de wijn en het fruitsap moet ik nog aankopen, de zaal moet nog gepoetst (zolang er nog werken zijn, is het moeilijk de boel proper te houden), de stoeltjes opgesteld, alle nieuw serviesgoed afgewassen. En ondertussen nog naar huis, mijn studentjes eten geven, fysica uitleggen, toch maar even douchen en met een sjaaltje in mijn haar proberen te camoufleren dat ik dringend naar de kapper moet.. Voor ik het weet is het zeven uur en staat het eerste bestuurslid op de stoep, oef en ik moest nog doeken in de deurgaten hangen, de verpakking van de tafels halen,  alles op de tafels plaatsen, de percolator vullen, en waar had ik de thee ook al weer gelaten... Uiteindelijk valt alles op zijn pootjes, alleen, er wordt me de kans gegeven om even een woordje te zeggen over mezelf en het Huis (oeps, hier was ik niet op voorbereid...) ik ga tegen mijn vluchtreactie (veilig in mijn comfortzone blijven) in en doe het toch maar (een beetje extra reclame is nooit weg en ik kan dit ook maar al doende leren...) Ik pas dus maar meteen het thema van de avond toe: "durf te ondernemen met passie, voldoening, vrijheid en plezier". En gelukkig had ik mijn niet pas-gekapte haar gecamoufleerd :)
De spits is eraf, vanaf nu kan het alleen maar vlotter gaan.


donderdag 28 november 2013

Rokjes maken



www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies 

Nichtje Noor was onlangs jarig, zondag zien we elkaar bij de grootouders en ik wil haar nog een kadootje maken: een dubbelzijdig cirkelrokje. 
Gisteren ging ik stofjes halen. (Ik noem maar even geen namen, insiders weten zo wel over wie ik het heb :)  Ik vind snel twee leuke printjes en wacht geduldig mijn beurt af. Als het eindelijk zover is, krijg ik wat gebrom en gemorrel (wat denken de mensen wel, ze moeten alles 
hier laten liggen en daar niet aan trekken, grom grom...), eerst moeten alle rollen weer netjes opgerold in het rek, dan pas maakt de man aanstalten om te knippen. Maar helaas, een nieuw binnengekomen klant durft de vermetele vraag te stellen of dat goed met die ruitjes gewassen kan worden. Het antwoord: "Maar madam, wadenktegij nu, da kik hier stof verkoop die nie gewassen kan worden. Ge kunt toch geen rokske of tafelkleed maken da nie gewassen kan worden..." De litanie gaat nog even door, ondertussen is de (ex!)klant allang afgedropen en krijg ik de volle lading "allez, wat is dat nu, wat willen de mensen allemaal nog weten, en hebde da nu gezien, ze was nie content hé. Wa zou er nu schelen?" De man staat zich meer en meer op te winden... Ik houd het bij wat gebrom, de dame naast mij probeert het vuur wat te blussen "gij kent er wellicht meer van dan ik, hoe moet je dat dan doen, eerst wassen voor je iets maakt?" Helaas, het werkte eerder als olie op het vuur. "Jamaar, ik ben wel geen naaister, hoor, ik verkoop alleen maar stof. Ge hebt toch wel een beetje gezond verstand hé. Uw moeder en grootmoeder weten dat allemaal, en gij hebt zeker zitten praten met uw buurvrouw tijdens de naailes, dus gij hebt niet gehoord dat je eerst moet stomen...." Ondertussen komt de stoom bijna uit zijn oren :)
We doen er allebei het zwijgen toe en kijken elkaar achter zijn rug een beetje geamuseerd aan. 
Enfin, ik houd er een kort gevoel van verbondenheid, een hilarisch verhaal en een leuk rokje aan over.

vrijdag 22 november 2013

twaalf plus één

www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies 

Een nieuwe middag mandala tekenen, vorige keer liep het als vanzelf, deze keer heb ik er meer moeite mee. We vertrekken van het sprookje Doornroosje, wat mij het meeste bijblijft is de buitengesloten 13de wijze vrouw en het feit dat Doornroosje op haar 15de verjaardag alleen is. Tweemaal eenzaamheid, er niet bij horen.
De vijftiende verjaardag staat symbool voor de puberteit, het volwassen worden. Het meisje wordt niet verwelkomd en staat er alleen voor. De dertiende wijze vrouw wordt niet toegelaten in de kring van twaalf.
Een nieuw wit blad voor mijn neus, teveel nadenken, hoe begin ik hieraan, het loopt wat stroef. Dan maar met de cirkel en de achtergrond beginnen. En opeens lijken ze samen te vallen, het pas vrouw geworden meisje, transformatie - vlinder en de dertiende, onzeker, alleen tegenover de kring van twaalf, de grootmoeders. Zij troepen samen en kijken vragend, wie komt daar aan. In het begin lijken ze me afwijzend, die nieuwe is anders. Ze blijft echter staan, timide en reikt voorzichtig uit, hier ben ik, nieuw, anders... en de grote moeders antwoorden We zien je, wees welkom.

vrijdag 15 november 2013

Rommelen op de website

www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies 

Ik stel de kalender op voor de workshops die ik dit jaar nog wil organiseren en dan begint het grote werk: een folder, een Google kalender, de nodige pagina's op de website, ... Er gaan flink wat uren inzitten, het is oppassen geblazen dat ik overal de juiste data en uren zet en dat alle linkjes en inschrijvingsformulieren ook werken. Dan zoek ik nog voor elke pagina een paar leuke foto's. Ik moet alles ook nog op de site van Lochristi invoeren, en de mailings versturen, maar dan ga ik toch eens op zoek naar eenvoudiger systemen...
In elk geval zijn ze er: de workshops voor kinderen en de workshops voor jeugd en volwassenen.
Hear hear!

vrijdag 8 november 2013

ontmoeting met Aeracura


Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies - www.takketiele.be

Ik maak kennis met het mandala tekenen....
De godinnenkaart die ik toebedeeld krijg is Aeracura, blossoming goddess. De boodschap is: "Rijke bloei - je bent nog aan het begin dus heb geduld met jezelf en je groeiproces. En geef niet op"

groeien en geduld hebben

Ik bekijk de tekening en sprokkel wat impressies bij elkaar

Druppelende tranen - een kleine blauwe cocon
Bekend, vertrouwd, Veilig?
Verstikkend! Benauwend
WEES STIL
ONZICHTBAAR –ONHOORBAAR
Olijfgroene frustratie:
Anders, eenzaa(m/t), on-(aan)-gepast, Buitenstaander
Een hunkering – een bolster rond een breekbaar hart
Liefdevolle koestering door warm-bruine Moeder-aarde
het angstige kleine meisje breekt uit,
wordt worstelend opnieuw geboren
voorzichtig kijkend voorbij de muur
-      uitgenodigd door een wenkende gids
Oranje bloem ontluikt uit pimpelpaarse chaos
Violette-lila ik, als een octopus
Tastend in alle richtingen
Vierklauwens - met wind-wapperende wilde manen
-      in beginnende wervelingen van wondere spiralen

KLEUR-RIJK ONDERWEG

Op het internet vind ik: Aeracura is een Keltische en Germaanse godin, een aarde-moeder, feeënkoningin en een brug tussen het aardse leven en hiernamaals.  Ze is dol op het bijstaan van kunstenaars en uitvinders.  Ze is gewijd aan de bloei. Ze vertegenwoordigt de "bloei" aspect van onszelf, het mannelijke of vrouwelijke door ons eraan herinneren dat niet alleen de bestemming maar ook de reis deel uitmaakt van het avontuur.

Aspecten: Overvloed, verandering, wedergeboorte, creativiteit, kunst
Symbool: bloemen
Kleur: Helder roze en Fuschia
Mantra: Blossom
Edelsteen: Roze diamant
Chakra: hart
Richting: Center

zaterdag 2 november 2013

Hoog bezoek in het Huis

            Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies www.takketiele.be
Oef, 't is een week van late avonden en vroege ochtenden. Niet alleen moet het Huis blinken, er was nog heel wat te regelen. Iets te drinken en te eten (wat, voor hoeveel personen???), o ja, dan ook nog glazen, kopjes, schalen... Euh, dus ook nog tafels, een percolator, waterkoker, servetten. Er moet afgewassen kunnen worden, dus hebben we teiltjes, keukenhanddoeken en dweilen nodig (en een tafel om dat allemaal op te zetten, het keukengedeelte is nog niet afgewerkt, dus het is een beetje improviseren) De ramen zijn nog niet vervangen, om ze een beetje te camoufleren haal ik meters en meters stof, ik vind zowaar "mijn" kleuren. Elke afgeronde taak lijkt twee nieuwe ideeën met zich mee te brengen. Ik zoek de spullen uit als demonstratie materiaal voor de workshops, nog meer tafels nodig, opnieuw stoffen halen  om de tafels te bedekken. Mijn gsm laat het afweten, blijkbaar is mijn sim kaart versleten, dus ga ik ook nog eens naar de mediawinkel. Tussendoor nog een blitzbezoek aan de kapper, snel gaan shoppen... Er moet nog vanalles geschilderd worden, plafonds afgewerkt, laminaat gelegd en het is hoopvol wachten geblazen op de binnendeuren. Ik contacteer, veel te laat, de pianist die ondertussen natuurlijk al andere verplichtingen heeft, maar kijk, Simon is wel nog vrij op zaterdagavond.
Ik wil nog een kunstenaar contacteren om een paar werken tentoon te stellen. Een vroegere klasgenote, Pauline Schreibers, maakt prachtige bronzen beelden, dus ik stel een voorzichtige vraag. En ik krijg een enthousiast antwoord, zo komen "Three Ladies", Clotho Lachesis en Atropos twee dagen op bezoek. Het zijn drie mooie madammen, deze schikgodinnen, en zoals Pauline het zelf zegt "geen dames om schrik van te hebben". Zoals ze met de (levens)draad aan de slag gaan, spinnend, wevend, zwaaiend met de schaar, lijkt het wel alsof ze voor dit Huis gemaakt zijn :) Bedankt Pauline!

De deuren worden op de valreep geleverd, drie ervan kunnen nog geplaatst worden (al wordt dat nachtwerk). Ik haal nog wat meters stof om de andere deurgaten af te sluiten. Vijf minuten voor de deur opengaat wordt er nog geboord en gestofzuigd...
Ongelooflijk, hoe alles op zijn plaats valt.


OHH I GET BY WITH A LITTLE HELP FROM MY FRIENDS

HMM I GET HIGH WITH A LITTLE HELP FROM MY FRIENDS
HMM I'M GONNA TRY WITH A LITTLE HELP FROM MY FRIENDS

dinsdag 22 oktober 2013

Als een sneltrein


Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies -  www.takketiele.be

een website, flyers, uithangbord, mailings ... er komt heel wat tijdrovend werk aan te pas. De opendeurdag nadert met rasse schreden, de hoeveelheid werk lijkt alleen maar toe te nemen.
En tussendoor levert de tuin ook nog een oogst die moet verwerkt worden: peren, appels, noten, (groene) tomaten, pompoen(tjes), kapucijntjes (zaad en bloemen), pepertjes, venkelzaad
Vandaag maak ik tomatensoep en groene tomaten chutney.
Maar alles loopt  als een sneltrein!


Aankondiging Opendeur

Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies -  www.takketiele.be

zaterdag 21 september 2013

Mijn eerste keer...


Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies -  www.takketiele.be
De eerste echte TakkeTiele workshop: "Ontdek je naaimachine". Met de machine van mijn zusje en de oude Singer kunnen de drie deelnemers elk aan een eigen machine werken. In theorie dan toch. Ik had de oude Singer aangesloten op het net en even getest of ze wou draaien, bleek 's avonds dat naaien nog een hele uitdaging was. Op de andere machine vonden we het "achteruit"knopje niet onmiddellijk en brak de naald.

Op het einde van de avond hadden we maar één goed werkende naaimachine meer... Maar uiteindelijk gaat iedereen tevreden naar huis met een eigenhandig gemaakt kruidenkussentje en liggen de eerste projectjes voor de volgende week klaar. Ik neem me voor alvast één zijde van de dubbele tassen te knippen, zodat we de volgende keer sneller aan de slag kunnen.
Een leerrijke avond, voor ons allemaal...



dinsdag 17 september 2013

Open deur

Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies -  www.takketiele.be
Het zit er "binnenkort" aan te komen, een echte “open deur” om de eerste afgeronde fase te vieren....
In elk geval is het op dit moment letterlijk "open deur", in de muur gapen twee gaten. Eentje in de zaal, waar een deur naar de binnenplaats komt en eentje in wat de keuken moet worden.




Ik zat het hele weekend op opleiding, het is dus wel een aangename verrassing om terug te komen en zoveel werk verzet te zien. In het huis boven is ook het toilet uitgebroken en het laatste stukje vloerpaneel, daar kan ik dus volop aan de slag om de balken af te schuren en alle stof te verbannen.
En ondertussen is de school terug gestart zowel voor de kinderen als voor mezelf. In de beroepsopleiding keramiek kregen we alle opdrachten voor dit jaar in één keer, dat was eventjes slikken. Hoewel, als we vergelijken met wat we vorig jaar allemaal afgewerkt hebben, het moet toch wel kunnen.
Ik zal weer even tijd nodig hebben om te wennen aan de nieuwe weekindelingen van iedereen (ook de hobby’s starten terug, muziekschool, scouts, musical…)

woensdag 11 september 2013

Om de muren van op te lopen

In het magazijn zijn de sleuven geslepen voor water- en verwarmingsleidingen, muren afgebroken en deurgaten geslepen. En ondertussen zijn de sleuven terug dicht gechapt en is ook de vloer in mijn atelier genivelleerd. De zaal is ondertussen helemaal leeg, alle bergen zand, aarde, stenen en oud ijzer zijn verwijderd. Ik probeer elke dag een rondje met de veegborstel te doen, want stof en vuil is er voldoende.
Boven in het huis is (bijna) alles wat weg kan, ook verwijderd. Er lagen nog bakstenen van de oude schoorstenen en vloerplaten. Ook daar veeg ik me een bult. Het vegen zelf doet de boel weer flink opstuiven, dus ik wacht tot het weer gaat liggen om een tweede rondje te doen. Beneden moet ik dan telkens weer met stofdoek en stofzuiger aan de slag. Het lijkt wel water naar de zee dragen, nog voor ik helemaal klaar ben, kan je alweer je naam schrijven op de kasten en tafel.
Ik loop er straks nog de (nieuwe) muren van op...
Nu ja, wat gedaan is, is gedaan.

Tilly maakt er een potje van

Tussen alle werken door, loop ik toch even de tuin in. In de serre staan er tomatenplanten, de tomaten zijn allemaal nog groen, op eentje na. Hopelijk wil de zon toch nog een beetje helpen. Ik had wat plantajuinen in de grond gestoken maar vind er tussen het onkruid maar eentje terug. De paprika plant draagt één vrucht, de pepertjes zijn beter gelukt.
Ik pluk nog wat lavas, bieslook, peterselie, zaden van de kapucijntjes en pompoenbloemen. Alles samen toch al de moeite om een potje van te maken.
De pompoenplanten hadden een moeilijke start, van alle zaden die ik in de grond stak, zijn er maar drie die het gehaald hebben op de slakken. En die planten krijgen bloemen genoeg, alleen van het verkeerde geslacht. En zie, eindelijk vind ik toch een paar minipompoentjes.
Mijn keramiekproject is ondertussen uit de hand aan het lopen: ik maak naambordjes voor de kruidentuin, alleen komt er geen eind aan. Op dit ogenblik heb ik er een zestigtal en ik kan nog even doorgaan.


vrijdag 30 augustus 2013

Met man en macht

Ik heb mijn zusje en Tigra afgezet in de luchthaven, samen met twee loodzware stukken bagage. Het zal een grote onderneming worden. Goede reis, meisjes!
Wij pakken ook een paar spullen in en vertrekken straks voor een weekendje met vrienden naar Middelkerke. Maar voor we in de auto kunnen stappen, maak ik nog een paar quiches en salades. Traditiegewijs is elk verantwoordelijk voor één van de maaltijden, wij zorgen voor een picknick op zaterdagmiddag.


Ondertussen is er alweer heel wat werk verzet in het Huis. Nieuwe muren verschijnen, oude worden afgebroken, oude en nieuwe stenen liggen broederlijk naast elkaar op de binnenplaats. Steenhopen worden verplaatst en er is al een volledige container afgevoerd. Als we zo eens met man en macht een paar uur gaan werken, dan zie je echt wel het verschil.
De mannen, dat zijn dan Geert en Michiel, de macht, dat moeten wij meisjes (Tine, Laura en ik) dan wel zijn. Girlpower ;)







dinsdag 20 augustus 2013

Afscheid van Tigra

Morgen komt mijn zusje op vakantie naar België, als ze terugkeert neemt ze Tigra de Takketiele kat mee naar Valencia. Ik zal ze wel missen, zoals ze ligt te wachten op de vensterbank en komt aanlopen als ik met mijn sleutels rammel of zoals ze eerder in de keuken is dan ik om van de stromende kraan te kunnen drinken. En wie zal er nu voor de scherven (en uiteraard het bijhorend geluk) zorgen?




dinsdag 13 augustus 2013

Wat los zit vastmaken, wat vast zit losmaken


In het magazijn komen de isolatieplaten van het dak los, de nagels die de vorige eigenaars gebruikten zijn maar net iets langer dan het isolatiemateriaal dik is. Dus haal ik een paar kilo (langere) nagels en wat los zit wordt terug vastgemaakt. Geen lachertje, het is een hele oppervlakte. Terwijl er op één plaats getimmerd wordt, regent het op verderop nagels, geen overbodig werkje dus.






Ondertussen wordt achteraan in het magazijn een oude muur afgebroken, een nieuwe fundering gemaakt en een nieuwe muur gezet. Daar wordt wat vast zit losgemaakt: de isolatie wordt verwijderd, het poortje weggehaald en het stukje dak gaat er af. Mijn atelier krijgt langzaam aan vorm. 






Ik durf al eens voorzichtig beginnen denken aan inrichting. De man van het sanitair en de verwarming komt langs, we bekijken waar de toiletten, verwarming, warm en koud water moeten komen, hoe de afvoer moet lopen en of alles praktisch haalbaar is. We komen geen onoplosbare problemen tegen.

 Ik begin aan een eerste draft versie van de website. Er komt heel wat bij kijken, ik heb straks een reserveringssysteem nodig voor de kamers en de zaal, fotogalerijen, een logo, een contactformulier, ik moet verder nadenken over een concreet aanbod om mee te starten en over prijzen. Ook in mijn hoofd raken een aantal dingen los die vastzaten en omgekeerd.

I






zondag 28 juli 2013

L'île de Noirmoutier


Al zijn we maar een weekje weg, de auto raakt helemaal volgeladen: bagage voor vijf, drie fietsen, een surfplank, proviand, boeken... Maar er is nog net een plaatsje voor mijn gitaar. De reis verloopt vlot, als we op ons vakantieplekje aankomen is het heel warm in onze tipi. We gooien de ramen open, installeren ons en gaan naar de zee kijken. Zalig, we moeten enkel de duin over. En ik herinner me weer hoe veel ik houd van de geur van de naaldbomen in de warmte. Rond de tipi groeit de kerrieplant en venkel in het wild en hier en daar staan rozemarijnstruiken, ik zou het aroma in de lucht wel willen vangen in een flesje om er thuis nog van te genieten.  Maar behalve de naaldbomen zijn de kruiden ook allemaal te vinden in mijn eigen kruidentuintje (en van de kerrieplant neem ik ook een paar scheutjes mee)
Noirmoutier is een eiland, verbonden met het vaste land door een brug en een weg van 4,5 km die bij hoogtij onder water loopt. Bij laagtij is het er een drukte van je welste. Aan weerskanten van de baan staat het vol met wagens, op de drooggekomen vlakte lopen zwermen mensen met emmertjes, mandjes en schepjes, ze graven naar de venusschelpen en plukken mosselen. Michiel en ik besluiten ook een middagje te gaan oogsten. Wij eten die avond pasta met zeevruchten, heerlijk.
Verder zijn er veel zoutmoerassen, hier en daar zie je stalletjes waar je de fleur de sel kan kopen.
Geert en ik maken een fietstocht langs de westkust en bezoeken  La Maison de l'Artisanat d'Art in La Guériniere, waar 55 kunsstenaars en ambachtslieden tentoonstellen. Alweer inspirerend...
De week vliegt om, maar ik begin alweer te denken aan de verbouwingen die op ons wachten. 

vrijdag 19 juli 2013

van sanitair en containers


De laatste hectische vrijdag voor ons gezinsweekje in Noirmoutier:
Ik ben al een aantal weken op zoek naar een firma om het sanitair en de verwarming te installeren in Zaffelare, maar het antwoord is steevast:"maar madammeke, we zijn de komende maanden volgeboekt!" Tenminste, als er al een antwoord komt. Crisis? Blijkbaar niet in deze sector. Maar zowaar, uiteindelijk valt er toch een offerte in de bus. Ik moet wel eventjes gaan zitten en slikken als ik het totaalbedrag zie. Maar als ik een beetje verder kijk, blijkt er toch een fout in te staan, in het magazijn en het huis zijn er ongeveer evenveel aansluitingspunten nodig. In het huis blijken die echter 15000€ meer te kosten. Als ik contact opneem, blijkt dit inderdaad een vergissing te zijn EN ik krijg de belofte dat de werken de tweede helft van augustus uitgevoerd kunnen worden. De bestelling wordt geplaatst op de laatste dag voor de jaarlijkse vakantie. Zo, dat kan afgestreept worden op mijn lange todo lijst.
Op naar de volgende klus: in het magazijn is de oude muur afgebroken in mijn toekomstig atelier, er moet een nieuwe gezet worden 1,5m verder. Alleen ligt er nu dus een berg steenpuin in de weg. Ik wil die graag geruimd hebben voor de metselaars terug zijn van vakantie. Snel nog een containerfirma opzoeken, maar dan moet er blijkbaar een vergunning van de gemeente zijn om die op de openbare weg te mogen plaatsen. Voor de containerfirma is het de laatste dag voor hún sluiting, snel nog naar de aambtenaar van mobiliteit bellen... En zowaar, alles kan telefonisch geregeld worden, de vergunning zal met de post opgestuurd worden. Het laatste jobke van de "container"chauffeur voor zijn vakantie wordt dus een containerke afzetten in Zaffelare. Alleen moet ik aanwezig zijn, maar ik moet ook nog naar Brussel.
Maar, bijna op de minuut ben ik op tijd terug, komt alles op zijn pootjes terecht. De container wordt afgeleverd, die kunnen we dus gaan vullen na ons weekje-weg. En nu valiezen maken en wegwezen...

dinsdag 16 juli 2013

Een weekje grasduinen in Bredene

Vorige week zaten we een weekje in Bredene, aan onze eigen Noordzee kust. Ik ga wat (helm)grasduinen, met mijn plantengidsje in de hand. In de tuin van ons vakantiehuisje staan er een heleboel papavers. Ik ben dol op de zaaddozen, ze zijn niet alleen decoratief, maar ook stevig genoeg om mee te stempelen in de klei. Ik (her)ontdekt weer een hele waslijst aan planten. De meesten zijn oude bekenden, maar ik leer toch weer bij: jacobsladder.
We bezoeken het "kruidenboerderietje" in Stalhille, goed voor een lekkere kop thee in de gezellige tuin, uit het sfeervolle winkeltje neem ik een hoofd vol ideetjes mee. We keren terug via Damme, daar vind ik Terra Flamma, een leuke keramiekwinkel die me op het idee brengt om labels te maken voor mijn eigen kruidentuin. Ik vind mijn kruidenverzamling nog bescheiden, maar als ik alle namen opschrijf, kom ik zowaar aan een hondertal. Werk aan de winkel dus.
Als we thuis komen, ontvangt de tuin me met overvloed, prachtige kersen, rode en zwarte bessen, aardbeien...Plukken en smullen maar. Aangezien ik de enige confituur-eter ben, vries ik de rode bessen in, zo kan ik een potje gelei maken, telkens als ik er zin in heb.



dinsdag 25 juni 2013

als je iets wilt, spant het hele universum samen om ervoor te zorgen dat je je droom verwezenlijkt

Citaat uit "De Alchemist" van Paulo Coelho.
De Alchemist is meer dan het verhaal van schaapherder die achter zijn droom van een verborgen schat aangaat en in de reis naar deze droom onder andere de alchemist tegen komt met grote spirituele wijsheid, een verhaal om vertrouwen te hebben in wat het leven te bieden heeft, om je levensdoel te vinden en dit als een droom achter na te gaan.

Op een moment dat ik met torenhoge twijfels rondloop, komt er opeens vanalles mijn kant uit... Verschillende mensen spreken over de mooie energie in het Huis, ik krijg stapels bloempotten (kan ik naar hartelust mijn Aloë Vera uitplanten), twee grote kartons vol inmaakpotten (ideaal voor mijn kruidenbereidingen), een zak schapenwol (kompleet met stro en vuil :) en een zak verse goudsbloemen (die ik nog te drogen moet leggen). Morgen komt er zowaar een weefgetouw mijn kant uit...
Toeval? Of een samenspannend universum dat me iets wil zeggen? 
In elk geval helpt het me om de moed erin te houden en te vertrouwen... Ook een pad gevormd door kleine stapjes of Echternach processies leidt wel uiteindelijk wel ergens heen. 

-ben benieuwd-




Work in progress: het Huis, de tuin, voorbereiding workshops...

Er wordt hard gewerkt in het Huis. De electriciteit wordt in orde gebracht, gootjes op de gevels, alle oude kabels eruit, nieuwe erin, nieuwe zekeringskast, de aardingen herleggen enz. Straks ook nog nieuwe leidingen naar de bovenverdieping en het magazijn.

Ondertussen zijn de twee oude vensters boven al vervangen en zijn de nieuwe ramen voor het magazijn besteld. In mijn toekomstig "atelier" is de oude muur afgebroken en en wordt een funderingsgreppel gegraven voor de nieuwe muur. Waar de zaal zal komen, wordt de muur van snelbouwstenen afgebroken. Stof verzekerd dus!


 Ik heb al eens een proefworkshopje gegeven, we maakten verschillende tisanes, bessensiroop, kruidenolie voor het haar.
Gisteren is de eerste vliersiroop gebotteld.



 



Ondertussen vraagt de tuin ook aandacht. Het blijft nog altijd spannend om te zien wat er allemaal bovenkomt, na het vingerhoedskruid en het moederkruid, komen de paarse en witte campanula's en lelies tevoorschijn. Ik heb zelf al vanalles in de grond gestopt, bosaardbeitjes, kruipkamille en tijm, peterselie, lievevrouwebedstro, mierikswortel, salie, venkel, munt, look zonder look, kerriekruid, papaver, paprikaplantjes en niet te vergeten mijn favoriet lavendel. Er zijn pompoenen, zonnebloemen, afrikaantjes en goudsbloemen gezaaid.  Ik zette ook een vlier, maar er is gesproeid op het braakliggende terrein naast het huis, de struik heeft het niet overleefd.


En ook thuis is er werk genoeg. De kruidentuin die we vorig jaar gestart zijn was een wildernis geworden. Ik heb al het een en ander gesnoeid en gewied, er blijkt ook veel verdwenen te zijn, onder andere de kruipkamille, de grote klis, de salies die we meebrachten van de Drôme, de meekrap, wede enz. Maar de valeriaan staat mooi in bloei, de mierikswortel zal ingeperkt moeten worden, de Griekse alant krijgt voor het eerst een bloem, de heemst, sint-janskruid, kaasjeskruid, rabarber, gele marjolein, gewone salie, hartsgespan... doen het heel goed. Ik moet trouwens dringend de netten over de bessenstruiken gooien... Hopelijk kan ik dit jaar opnieuw cassis maken, vorig jaar waren er zo goed als geen zwarte bessen. De notenlaar stond in bloei, maar er zijn al veel vruchtbeginsels gesneuveld in de hevige windvlagen vorig weekend. Ik hoop toch nog op een betere oogst dan vorig jaar, zowel voor de noten zelf als voor de bolsters die ik kan gebruiken voor het kleuren van de wol.



De Takketiele kat

De logé van het Huis zit echt wel op haar plaats, meer dan genoeg tactiliteit.

Als ik wat rondsnuister op het internet kom ik het volgende tegen over tactiliteit:
  • een term in de architectuur die aangeeft hoe een materiaal aanvoelt en hoe de gewaarwording van degene is die het materaal aanraakt.
  • proevend voelen, met de tastzin uitzoeken
  • ivm papier: Tactiliteit geeft een extra aspect aan drukwerk. Het vraagt om gestreeld en aangeraakt te worden. Laat het interactief meespelen in uw creatieproces. 
 Tigra past dan vooral in de laatste categorie, als ik ga zitten om iets creatief te doen, springt ze er zeer interactief tussen en vraagt om gestreeld en aangeraakt te worden. Kan als eens gevaarlijk worden als ik met naald en draad bezig ben :)
Ondertussen kan ik al binnenkomen zonder dat ze verdwijnt achter de zetel en loopt ze al eens (voorzichtig) mee naar buiten als ik onkruid wil wieden op de binnenplaats. 
Op zaterdag hadden we boventonenzang repetitie, en toen kwam ze zelfs tussen ons in zitten, toen we uitgezongen waren en rustig was gaan zitten in de zetels. (Of was ze vooral geïnteresseerd in de frietjes?) 
In elk geval zorgt ze ervoor dat ik elke dag naar het Huis kom, ook op de dagen dat al eens niet wil lukken. Ik zal ze missen als ze naar Spanje verhuist.


 

maandag 10 juni 2013

divina proportia




Tigra, de logé in het Huis vindt stilletjes aan haar draai. Als ik aankom, zit ze dikwijls voor het raam te kijken en hoewel ze nog onder de zetel vlucht als ze sleutels hoort rammelen, komt ze meestal snel te voorschijn als ik eenmaal binnen ben.
Met het goede weer deze week, laat ik de achterdeur al eens open staan (de vliegendeur blijft wel dicht) en dan zit ze in de deuropening te genieten van de buitenlucht. Ik laat de deuren naar het magazijn ook open, dan kan ze op onderzoek uit. Meestal wint de nieuwsgierigheid het van haar angst voor kleine en grote onbekende geluidjes.
Maar gisteren was het druk, de ramen boven werden geplaatst en de elektriciteit werd verder aangepast. Veel te veel mannen in huis dus.
Ondertussen heb ik mijn eerste workshop achter de rug, een kleintje voor Tine en twee vriendinnen. We hebben kruidentheetjes, kruidenpannenkoeken, een haarolie en een vruchtensiroop gemaakt. Al bij al niet slecht voor één avond. Ik ben ondertussen bezig om recepten en benodigdheden in een database te steken, zodat ik mooie rapportjes en boodschappenlijstjes kan afprinten. (nog beter: er voorraadenbeheer mee doen).
Vorige week hadden we op de keramiekopleiding examen kunstgeschiedenis, nu moeten we enkel nog een praktische proef doen, "iets om aan de muur te hangen". Ik probeer twee wandlampjes te maken, maar het is niet zo eenvoudig als ik oorspronkelijk dacht.


images/spiral10.gif (3571 bytes)Pentagram-phi-mathematically-correct.svgStilletjesaan rijpen er ideeën over een logo, ik wil dan ook eens werk maken van publiciteitsmateriaal. Ik ben op dit moment nogal geïntrigeerd door de gulden snede en het verband met de vijfhoek en het pentagram, die dan weer verwijzen naar de vijf elementen en de vijf zintuigen (waaronder dus het voelen, het aanraken, het tactiele). In het pentagram vind je phi verschillende keren terug. Er zit dus ook wiskunde en wetenschap in. Dat vind ik machtig, als opeens van alles lijkt samen te vallen of verbanden heeft.
De gulden snede – of de ‘sectio aurea’ of ‘divina proportia’ (goddelijke proportie) – is een fascinerend begrip uit de wiskunde. Het gaat om de verdeling van een lijnstuk in twee ongelijke delen, waarbij het kleinste deel zich tot het grootste verhoudt, zoals het grootste zich verhoudt tot het geheel.
Ik laat het nog maar wat rijpen, wie weet komt er nog iets helemaal anders uit de bus.

vrijdag 24 mei 2013

Met de oren wijd open

Een professionele bankrekening reserveren, een ondernemingsnummer aanvragen, administratieve fout de wereld uit helpen, een ondernemingsnummer krijgen, de bankrekening activeren en voila: Het TakkeTiele Huis is officieel geboren.
Het echt wereldkundig maken, zal nog even duren, eerst zullen er nog een aantal aannemers de revue moeten passeren, de zaal en de kamers zijn nog verre van klaar.

Tussen de soep en de patatjes van alle dagen door bouw ik aan een website, ondertussen groeien de ideeën voor huisstijl, kleuren enz... op Tilly's wijze, traag maar niet altijd gestaag.


Vorig weekend heb ik een initiatie Sound Healing bijgewoond en nu staan mijn oren wijd open. Sommige geluiden en stemmen doen bijna pijn.Ik twijfel nog of ik de volledige cursus ga volgen in het najaar, ik moet nog eens goed nadenken over de praktische kant.
Maar dat ik meer met mijn stem wil gaan doen, is wel duidelijk. Op 12 mei hebben we trouwens met het boventoonkoortje  gezongen op het event "Urban Silence", een project van 19 studenten interieurarchitectuur aan de Hogeschool Sint-Lucas Gent





In Zaffelare zijn de ajuintjes en de pompoenpitten toch de grond in geraakt, nu nog de slakken op afstand houden. Er zijn nog wat kasten van plaats veranderd en nu sorteer ik alle spullen terug uit, tijd om een inventaris op te maken.
Dinsdag heb ik mijn schoonzusje een plezier gedaan door de neefjes een paar uur in de namiddag te entertainen, ze hadden een vrije dag van school. Ik heb er een geïmproviseerde workshop van gemaakt. Ze waren allebei dol enthousiast, een opstekertje voor mij.

Tilly