Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

zondag 28 juli 2013

L'île de Noirmoutier


Al zijn we maar een weekje weg, de auto raakt helemaal volgeladen: bagage voor vijf, drie fietsen, een surfplank, proviand, boeken... Maar er is nog net een plaatsje voor mijn gitaar. De reis verloopt vlot, als we op ons vakantieplekje aankomen is het heel warm in onze tipi. We gooien de ramen open, installeren ons en gaan naar de zee kijken. Zalig, we moeten enkel de duin over. En ik herinner me weer hoe veel ik houd van de geur van de naaldbomen in de warmte. Rond de tipi groeit de kerrieplant en venkel in het wild en hier en daar staan rozemarijnstruiken, ik zou het aroma in de lucht wel willen vangen in een flesje om er thuis nog van te genieten.  Maar behalve de naaldbomen zijn de kruiden ook allemaal te vinden in mijn eigen kruidentuintje (en van de kerrieplant neem ik ook een paar scheutjes mee)
Noirmoutier is een eiland, verbonden met het vaste land door een brug en een weg van 4,5 km die bij hoogtij onder water loopt. Bij laagtij is het er een drukte van je welste. Aan weerskanten van de baan staat het vol met wagens, op de drooggekomen vlakte lopen zwermen mensen met emmertjes, mandjes en schepjes, ze graven naar de venusschelpen en plukken mosselen. Michiel en ik besluiten ook een middagje te gaan oogsten. Wij eten die avond pasta met zeevruchten, heerlijk.
Verder zijn er veel zoutmoerassen, hier en daar zie je stalletjes waar je de fleur de sel kan kopen.
Geert en ik maken een fietstocht langs de westkust en bezoeken  La Maison de l'Artisanat d'Art in La Guériniere, waar 55 kunsstenaars en ambachtslieden tentoonstellen. Alweer inspirerend...
De week vliegt om, maar ik begin alweer te denken aan de verbouwingen die op ons wachten. 

vrijdag 19 juli 2013

van sanitair en containers


De laatste hectische vrijdag voor ons gezinsweekje in Noirmoutier:
Ik ben al een aantal weken op zoek naar een firma om het sanitair en de verwarming te installeren in Zaffelare, maar het antwoord is steevast:"maar madammeke, we zijn de komende maanden volgeboekt!" Tenminste, als er al een antwoord komt. Crisis? Blijkbaar niet in deze sector. Maar zowaar, uiteindelijk valt er toch een offerte in de bus. Ik moet wel eventjes gaan zitten en slikken als ik het totaalbedrag zie. Maar als ik een beetje verder kijk, blijkt er toch een fout in te staan, in het magazijn en het huis zijn er ongeveer evenveel aansluitingspunten nodig. In het huis blijken die echter 15000€ meer te kosten. Als ik contact opneem, blijkt dit inderdaad een vergissing te zijn EN ik krijg de belofte dat de werken de tweede helft van augustus uitgevoerd kunnen worden. De bestelling wordt geplaatst op de laatste dag voor de jaarlijkse vakantie. Zo, dat kan afgestreept worden op mijn lange todo lijst.
Op naar de volgende klus: in het magazijn is de oude muur afgebroken in mijn toekomstig atelier, er moet een nieuwe gezet worden 1,5m verder. Alleen ligt er nu dus een berg steenpuin in de weg. Ik wil die graag geruimd hebben voor de metselaars terug zijn van vakantie. Snel nog een containerfirma opzoeken, maar dan moet er blijkbaar een vergunning van de gemeente zijn om die op de openbare weg te mogen plaatsen. Voor de containerfirma is het de laatste dag voor hún sluiting, snel nog naar de aambtenaar van mobiliteit bellen... En zowaar, alles kan telefonisch geregeld worden, de vergunning zal met de post opgestuurd worden. Het laatste jobke van de "container"chauffeur voor zijn vakantie wordt dus een containerke afzetten in Zaffelare. Alleen moet ik aanwezig zijn, maar ik moet ook nog naar Brussel.
Maar, bijna op de minuut ben ik op tijd terug, komt alles op zijn pootjes terecht. De container wordt afgeleverd, die kunnen we dus gaan vullen na ons weekje-weg. En nu valiezen maken en wegwezen...

dinsdag 16 juli 2013

Een weekje grasduinen in Bredene

Vorige week zaten we een weekje in Bredene, aan onze eigen Noordzee kust. Ik ga wat (helm)grasduinen, met mijn plantengidsje in de hand. In de tuin van ons vakantiehuisje staan er een heleboel papavers. Ik ben dol op de zaaddozen, ze zijn niet alleen decoratief, maar ook stevig genoeg om mee te stempelen in de klei. Ik (her)ontdekt weer een hele waslijst aan planten. De meesten zijn oude bekenden, maar ik leer toch weer bij: jacobsladder.
We bezoeken het "kruidenboerderietje" in Stalhille, goed voor een lekkere kop thee in de gezellige tuin, uit het sfeervolle winkeltje neem ik een hoofd vol ideetjes mee. We keren terug via Damme, daar vind ik Terra Flamma, een leuke keramiekwinkel die me op het idee brengt om labels te maken voor mijn eigen kruidentuin. Ik vind mijn kruidenverzamling nog bescheiden, maar als ik alle namen opschrijf, kom ik zowaar aan een hondertal. Werk aan de winkel dus.
Als we thuis komen, ontvangt de tuin me met overvloed, prachtige kersen, rode en zwarte bessen, aardbeien...Plukken en smullen maar. Aangezien ik de enige confituur-eter ben, vries ik de rode bessen in, zo kan ik een potje gelei maken, telkens als ik er zin in heb.