Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

donderdag 25 december 2014

Haiku

woorden vallen over elkaar heen en blijven hangen, klankloos. Ze gaan te snel, zijn met teveel en staan te drummen om buiten te komen. Botsingen en kijkfiles zorgen voor stilstaand verkeer, ze kunnen  nergens heen en sterven een stille dood, nog voor ze geboren zijn
De haiku intrigeert me, in dertien lettergrepen zo duidelijk, krachtig en puur... Een kunst die wellicht veel oefening en ervaring vraagt. Onder het motto "alle begin is moeilijk" waag ik me aan eentje over boventonen

Zuiver en oprecht
Glasheldere harmonie

allesomvattend

maandag 1 december 2014

Kruidige kamers met een terugblik

www.takketiele.be - 9080 Lochristi- Het TakkeTiele Huis - Creaworkshops - Open Atelier - Kruidenhuis - Zaalverhuur - Logies

Eindelijk, het is zover, na maanden werken... De kamers zijn gekeurd en goed bevonden.  Als ik nu terugdenk aan de beginsituatie, wat een transformatie: ipv vier kleine kamers met een toilet op de gang, hebben we nu twee mooie ruimtes met eigen sanitair. Het afbreken van wat was ging snel, het opbouwen liet even op zich wachten omdat we toen eerst voor de zaal en het atelier gegaan zijn. Een aantal maanden geleden kon ik al roepen "het is bijna klaar", maar zoals steeds vraagt de laatste tien procent werk in verhouding toch heel wat meer tijd... Er waren nog tal van beslissingen te nemen (welke kleur op de muren, welke gordijnen, welke gordijnroedes, welke bedden, welke meubelen, welke verlichting, welke handdoeken, welk beddengoed...) en elke beslissing (en zijn uitvoering) vroeg de nodige tijd. Om nog maar van de brandveiligheidsvoorschriften te zwijgen. Maar dan, opeens, is het echt "klaar!" Nu nog het leuke werk, verder decoreren en spulletjes uitzoeken.
Zo was het: donkere lage kamers, nauwelijks geïsoleerd, kromme vloeren, oud behangpapier




Dit is het geworden:licht, ruimte en kleur!
De kamers, zoals alle ruimtes in het Huis, kregen een kruidige naam mee. Het zijn twee veelzijdige kruiden, zowel qua kleur, als op culinair en medicinaal vlak is er veel mee te doen. Wellicht belanden ze ook nog eens in een kruidenworkshop in het Huis. En vanaf nu kan je er dus ook komen slapen. 
Een sneek preview voor de nieuwsgierigen:
Kamer Curcuma met een oosters tintje:



Kamer Amarant met een Afrikaans smaakje:


 (betere foto's volgen nog, als ik de geheugenkaart van het fototoestel kan terugvinden )

vrijdag 3 oktober 2014

R&D dag in het Huis!

Vorige zondag kwamen er een aantal ex-collega's op bezoek, een nieuwsgierig kijkje nemen naar wat er van mij en mijn project geworden is en natuurlijk ook om een workshop mee te pikken. Ik noem de bijeenkomst "R&D" dag, uit nostalgie!?
R&D:

  • afkorting voor Research & Development, de afdeling waar ik meer dan 20 jaar werkte... 
  • maar ook de titel van onze teambuilding "Relax & Don't worry" dagen, die we de laatste jaren konden organiseren. De voorbereiding alleen al was een teambuilding op zich :)
Ik kon dus niet anders dan de workshop zondag dezelfde naam geven, het "Relax& Don't worry" gehalte was dan ook hoog. Een lekker zonnetje, koffie en thee met fruitjes in de tuin en veel goesting om de handen vuil te maken: de "keramisten" bakten er wat van! De vier kinderen konden ook eens proeven van een try-out op de draaischijf. De middag was veel te kort, de juweliers in het gezelschap hadden misschien wat weinig tijd om hun creaties volledig uit te werken. Een viergangen-pot luck was een mooie afsluiter, nog steeds lekker buiten in het zonnetje. 
Een zalige zondag!




zaterdag 6 september 2014

Den uil die op den pereboom zat en andere beesten

Zie, er zit zowaar een uil in de pereboom... En geloof het of niet, boven zijn hoofd daar zit er een kat
Tekstgewijs kom ik echter niet veel verder, ik ga maar even op schuimtocht op het net en ik vind allerlei versies terug, geen één doet een belletje rinkelen. Het loopt echter meestal niet goed af met de uil in kwestie.
"Mijn" Mr. de Uil staat ondertussen alweer veilig op de kast, naast een ander soort katachtige, een woeste leeuw met schattige manen (of is het omgekeerd) Het is er nog eentje uit de dierenriem reeks: Leo. Gezien het verschil in grootte en de aaibaarheidsgraad van de leeuw, denk ik niet dat Uil hier gevaar loopt.





maandag 2 juni 2014

Ik ben de theepot...

Ik kwam daarnet naar huis met een onderdeeltje van één van de jaaropdrachten uit de beroepsopleiding keramiek: een theepot/pompoen/"koets in wording?" De pot werd in een stuk gemaakt, vertrekkend van een grote plak klei waaruit een cirkel en acht "bloemblaadjes" werden
gesneden. Na dichtvouwen en assembleren, wordt het deksel uitgesneden en het steeltje, de tuit en het oor bevestigd. De glazuurdriehoek die we maken, zorgt voor inspiratie voor de pompoen: een oranje, matte glazuur (nr 6), waaronder ik eerst groene en bruine vlekken aanbreng.
Het oude kinderliedje "ik ben de theepot van steen is mijn buik, link staat mijn oor en rechts staat mijn tuit" speelt op de rand van mijn bewustzijn.
De vorm van de pot lijkt op een pompoen, wat me de inspiratie geef voor de kopjes (de pompoenbloemen) en de bordjes (de bladeren), voor beiden maak ik eerst een gipsen mal.


De natuur vormt dikwijls een inspiratiebron voor mijn werkstukken: een bas-relief met mijn boom-logo en een ajourwerk geïnspireerd op een hekwerk van Gaudi. Alleen zette ik die laatste op zijn kop, op die manier zie ik er twee bomen in.  Gaudi geeft me ook een aanzet voor een elfenhuisje. Het past wonderwel in de tuin bij Moske en Moke, de twee trolletjes. Ik houd ook van structuren en afdrukken va bloemen en planten, die gebruikte ik onder andere voor de vazen.

Maar ook Afrika is dit jaar aanwezig: de replica van de Nigeriaanse pot en de udu drum. Hoewel die laatste me ook naar de muziek brengt, met mijn handen in de klei en ondertussen het (hoogste?) lied zingend, kom ik weer bij mijn centrum.
Het dag/nacht vs zwart/wit grapje op een tegel was een leuk tussendoortje.
Het hoofd boetseren laat ik aan me voorbijgaan, maar ik start wel met een
nieuw vriendje voor mijn trollenduo, de waterspuwende draak (in afwachting van het vijvertje in de kruidentuin)

woensdag 28 mei 2014

Langs Lootsche wegen...

Kleine kinderen worden groot en zwermen steeds meer uit, ons huis lijkt meer en meer op een duiventil. Het wordt ook steeds moeilijker om nog bij te houden wie wanneer waar moet/wil zijn en wie er nu wel of niet thuis eet. Dat we nu over één auto beschikken ipv twee maakt het er ook niet makkelijker op, duidelijke afspraken zijn o zo nodig.
Gelukkig ligt het TakkeTiele Huis slechts op een "boogscheut", of beter op fietsafstand.
Ik zoek de mooiste en leukste wegen uit en probeer de Steenweg en andere drukke straten te vermijden. Dus vertrek ik door de wijk van het Kasseitje en passeer het kasteel Rozelaar, via de Kasteeldreef en de Dekenijstraat rijd ik naar de Koning Albertlaan. Zodra ik kan, duik ik het veld in om zo op de Bunder uit te komen. Via de Verleydonckstraat, de Oude Veldweg, de Kapelstraat en de Molenstraat bereik ik de Rechtstraat en het Huis.
En het moet gezegd, langs Lootsche wegen komt ge vanalles tegen...
    • Mooie fietsweggetjes, eens je van de platgetreden paden afwijkt
    • Een leuk bankje , inclusief kater, genietend van de zon (vorige week toch, nu is de zon wat verder te zoeken)
    • Heel veel eenden, koeien en paarden... en al eens een pauw of twee
    • Serres, serres, serres
    • Rawijs, zo kan ik onderweg even stoppen en mijn veld-verse groentjes oogsten
    • Gisteren nog een wolkbreuk, gelukkig (of "jammer genoeg" :) smelt een mens daar niet van
    • Vanmorgen de kerstman in burger
    • Nog deze ochtend: een tros kleurige coureurs, voorafgegaan en gevolgd door minstens evenveel wagens en moto's
    • Allerlei mooi en/of interessant (on)kruid en zoals het een goed herborist betaamt heb ik altijd wel een zakje, schepje en mesje bij om één en ander bij elkaar te sprokkelen
    • Verschillende stops van het Sierteeltpad
    • Al eens een kapelletje op Vlaamse wijze, en nog één, en nog één...
    Met de geur van de vlierbloesems in mijn neus kom ik aan, zalig (en ja, de vlierbloesemsiroop staat te trekken!)



    woensdag 21 mei 2014

    wondere waterwereld

    De titel van dit werkje kwam als vanzelf: "Wondere waterwereld", de alliteratie vormde de uitdaging voor bijgaand tekst



    Woordenwolken waaien door mijn warrig hoofd
    ze wringen en wriemelen en glijden glibberig weg
    Ik wik en weeg ze, wachtend
    ik wijfel en wankel
    Wierook en watertranen wenend
    de druppels weerkaatsen het licht van de wolfmaan
    ze weerklinken, weergalmen in de weelderige stilte van de witte winter
    Het wijze water wuift en wenkt me
    wenst me welkom
    wiegt me op de wenteling van eb en vloed
    Wondere wezens wapperen door het wilde waterwoud
    Wanneer het weten wordt weggespoeld,
    weeft het gevoel van wel-varen wilskracht door mijn wezen



    dinsdag 6 mei 2014

    van Hagedissen, Mandjes en zotte Olifantjes

    't was een druk weekend in het Huis, drie feesten en een kinderatelier. De zaal liet zich van vele kanten en kleuren kennen en het weer (ondanks de eerder sombere voorspellingen) toonde zijn beste kant.
    Het kinderatelier stond in het teken van de hagedis, het lievelingsdier van het feestvarken. Een verhaal over Sis de hagedis brengt ons bij het groepswerk: we tekenen een grote hagedis over verschillende tekenbladen elk kan zijn blad inkleuren, nadien brengen we ze weer bij elkaar en kunnen we het eindresultaat bewonderen.
    Van oude kranten weeft iedereen zijn mandje, we hebben geen tijd meer over om ze nog een kleurtje mee te geven, maar ze vallen zo ook al in de smaak.
    Woorden rijmend op hand, levert een grappig gedicht over een olifant met brand in zijn hand op het strand; en dan was er ook nog iets met zand, een mand en een ander land.




    woensdag 30 april 2014

    Kleur bekennen




    Nee, geen knipoog naar de verkiezingen, maar alweer een paar puzzelstukken die op hun plaats vallen. De kamers-voor-logies hebben structuur gekregen, het wordt dus tijd voor de volgende fase: alle muren, plafonds en balken zijn al in de witte primer gezet. De volgende stap vraagt voor de twijfelaar in mezelf meer tijd. Het hangt immers allemaal samen, de kamernaam , de sfeer die ik wil, de kleur, de inrichting...
    Ik schuif de beslissing voor de kamers nog even voor me uit en ga alvast aan de slag in één van de sanitaire ruimtes, ik kies voor een limoenig geel als accentkleur op de kleinste muur, de andere muren worden vanille wit. Het geel blijkt "kurkuma" te heten. Kurkuma, ook bekend als Indiase geelwortel werd vroeger ook tarmeriek genoemd is een specerij gewonnen uit de plant Curcuma longa. Het wordt niet alleen in de keuken gebruikt omwille van zijn kleur en smaak, maar ook als kleurstof voor inkt en het heeft ook een medicinale werking. De plant zelf zou ook niet misstaan als kamerplant, absoluut een kruid dat op zijn plaats is in het TakkeTiele Huis. De eerste kamer heeft zijn naam en thema: Curcuma is afkomstig uit India, waar ook zen is ontstaan. 

    De uitdaging is nu om een waardige compaan te vinden voor de andere kamer: een kleurstofplant die zelf te kweken valt, een mooie kleur heeft heeft, geneeskrachtig is en waar een thema of bepaalde sfeer aan te koppelen is. Mmm, geen sinecure. Ik stroop het internet af, springend van de hak op de tak, surfend van hot naar her en bots op de Amarant. Deze plant checkt zowaar alle boxen, het feit dat er meer dan zestig soorten bestaan (van Afrikaanse tot Australische) en dat het bij de Azteken en Incas als basisvoedsel diende, geeft mogelijkheden voor een thema. Ook qua kleur zijn er mogelijkheden zat, de plant bestaat in variaties van paars over rood tot oranje en geel. De bladeren worden gegeten als een soort spinazie en de zaden kunnen gebruikt worden als een glutenvrij graan. De trend is gezet, nu de thema's nog verder uitwerken. 

    En daarna de oefening nog eens over doen voor de andere ruimtes in het Huis...

    maandag 21 april 2014

    Meimaand = feestmaand in het Huis

    De workshops liggen even stil, de focus ligt op dit moment op afwerking.
    De keuken is geplaatst en functioneel, de "koterijen" en het binnentuintje raken opgeruimd. In het atelier, de zaal en de keuken wordt duchtig met kwast en rol gewapperd. De binnendeuren en resterende plinten op het gelijkvloers zijn nu allemaal geplaatst, details raken afgewerkt. Maar goed ook, want er staat wel wat op stapel in de meimaand.

    Ondertussen hebben de twee kamers-voor-logies op de verdieping vorm gekregen, de sanitaire ruimtes zijn gevloerd, elektriciteitskabels liggen te wachten. Er is dus al heel wat werk verzet, ook daar kunnen de schilderwerken beginnen, dan laminaat plaatsen, sanitair en deuren laten installeren, inrichten, de trap renoveren... Toch nog heel wat werk aan de winkel, gelukkig komt het einde komt stilaan in zicht.
    De workshops zullen moeten wachten tot de zomer, op dit moment doe ik enkel privé aanvragen (voor verjaardagsfeestjes, schoolprojecten, vriend(inn)enavonden...)

    donderdag 17 april 2014

    beestenboel

    draken, wolven, 7 geitjes, een kat met laarsjes, een geestige lamp.. Sprookjes als uitgangspunt voor het mandalatekenen. Kleine en grote, op papier of op doek, een zoektocht met als motto "wie zoekt die....is goe bezig", op weg, onderweg, wegisweg, dan maar van de vaste paadjes afwijken, Emerson achterna (of net niet?) "Ga niet waar de weg je leidt, maar ga waar geen pad is en laat je eigen spoor achter". 

    Ik ga ook de dierenriem af, na het watervrouwtje zijn nummer 2 en 3 in de maak:  de ram(melam) en de stier (of is het koetje-boe?)

    vrijdag 21 februari 2014

    sprokkels

    Ik maak deze week pinnetjes: onder andere namen en muzieknootjes. Deze zijn getiteld "blue notes". Ik snuister het internet af en vind deze mooie woorden:" De blue note is de magische toon en staat voor de ziel van de muziek, puurheid, diepte en levenskracht. Ze ontstaat uit een samenspel van mensen die het beste willen geven, elkaar aanvullen en zichzelf nar een hoog niveau hebben gebracht door kennis en oefening.  Het treffen van een blue note is altijd een incident, een resultaat van hard werken en creativiteit: improvisatie. Er is daarom geen vaststaand recept voor de blue note."
    Magisch, creatief, hard werk, improvisatie, samenspel.... mmm, klinkt als Tilly.

    Wat ik deze week hoorde op de radio: "de natuurlijke staat van het brein is dagdromen" Gelukkig zijn we het Freud-tijdperk voorbij, waar dagdromen als kinderlijk en neurotisch beschouwd werd en men geloofde dat het kon leiden naar psychische aandoeningen als schizofrenie. Nu gelooft men dat dagdromen veel voordelen biedt. Gewoon laten gebeuren, dus.
    Maar al het dromen daargelaten, dit weekend wordt druk in het Huis. Er wordt dus hard schoongemaakt en voorbereid.

    En dat terwijl in mijn atelier-in-wording een wijze-vrouw-in-wording annex udu-drum schreeuwt om aandacht. Elke dag krijgt ze een beetje meer vorm. (alleen weet ik nog niet of ze wel in de oven zal passen...)
    Na mijn vorige "grotere" project, een Igbo waterkruik, blijk ik alweer (en geheel bij toeval) in Nigeria beland te zijn, bij de Igbo muziek deze keer, hoewel het ontwerp een ander insteek kent.









    donderdag 13 februari 2014

    een(d/t)je, tweetje, drietje...

    Ik zag ze deze ochtend weer in de straat, met zijn tweetjes, gezellig samen, de (valent)eendjes.
    De omwalde boerderij op het einde van onze straat is de thuis van een heleboel eenden, maar elk jaar in het begin van de lente doen ze de tuinen in de buurt af, in koppeltjes en triootjes (al dan niet gay...:)
    Het blijken nogal gewoontedieren te zijn, vorig jaar kwam elke ochtend het grijsbruine-groengekopte koppel pootje baden in ons vijvertje, 's middags lag er een trio (twee witte en een bruine) in het gras en in de late middag kwam het mannetjes-koppel even soezen op het terras. Ik vind ze wel grappig zoals ze door de tuin waggelen of op de vijver drijven.
    Alleen, de grote witte kadootjes die ze achterlaten worden hier in huis niet door iedereen geapprecieerd...
    En nu het toch even gestopt is met regenen, kan ik samen met het straatkoppel van deze ochtend alweer een beetje dromen van de lente...

    zondag 2 februari 2014

    We live in a rainbow of chaos (Paul Cézanne)

    Ik voel me wel thuis te midden van (een beetje?) chaos. Maar als het zover komt dat ik eerst uren moet zoeken voor ik aan een project kan starten en het dan maar opgeef, dan wordt het tijd om toch één of andere orde te scheppen in deze "regenboog".
    Ondertussen is alles ook al zoveel keer van plaats veranderd door de verbouwingswerken dat ik gewoon ook helemaal niet meer weet wat ik in Huis heb en waar alles zich bevindt. Nu de ruimtes allemaal hun bestemming hebben, kunnen de rekken in elkaar gezet worden en kan alles een plaatsje krijgen.
    Ik ga dus maar eventjes bij M.C. Escher langs, die schijnt gezegd te hebben "We adore chaos because we love to produce order". Het eerste wat ik onder handen wil nemen is de kast met breiwol, als ik de deur opendoe rollen de bolletjes alle kanten uit. Ik haal de kast dus maar leeg, de chaos wordt alleen maar groter. Een aantal ooit begonnen en allang vergeten projecten komen tevoorschijn, worden van de naald gewipt en weer tot bollen gewonden, de verdwenen viltnaalden komen boven water, ik sorteer de brei- en haaknaalden en alles krijgt zijn plaatsje in de kast. Mooi, Operatie OrdeInDeChaos deel 1 van Elfendertig is een feit.



    We gaan gelijk door met de volgende kast: pareltjes, tangetjes, rocailles, oorbelhaakjes, haakjes en oogjes, metaal- en nylondraad in alle kleuren,  een echte regenboogchaos. Hier zal ik wel een paar uur zoet mee zijn. Ik wil alles sorteren op prijs in plaats van op kleur. Alles moet dus uit de dozen voor ik hier kan aan beginnen. Niet iets waar ik uren na elkaar mee kan doorgaan zonder nerveus te worden.

    Tegelijkertijd start ik dus deel 3 tot 10 van de grote opruimoperatie... (3)Alle rondslingerend papier- en verpakkingskarton  wordt verzameld en samengebonden, de vloer in "Tilly's Schatkamer" wordt geveegd en het stof verbannen. Een beetje herschikken en (4) alle pakken laminaat die nog in de zaalberging liggen, kunnen hierheen. Nu kan ik beginnen aan deel 5, alle boxen met stoffen en naaibenodigdheden worden verzameld, afgestoft en in één rek gezet. (6) Zonder de laminaatdozen is er nu plaats voor een nieuw rek in de zaalberging, alle glazen, kopjes, lepeltjes en ander serviesgoed krijgen een plekje. Ik test even uit hoeveel tafels ik in deze ruimte krijg en op welke manier ik ze best binnen en buiten rol. De kar met de plooistoelen kan er niet meer bij, daar moet ik dus een ander oplossing voor verzinnen. (7) Het knutsel- en schilder materiaal wordt verzameld in boxen en kunnen zo weer op het rek in de Schatkamer.
    Ook hier lijkt het op een bepaald moment nooit meer goed te komen, maar dan opeens zie ik toch wat lichtpuntjes (of is dat dan de pot met goud aan het eind van de regenboog). Zalig om eindelijk een beetje een overzicht te krijgen, alsof ook de chaos in mijn hoofd (annex rook om mijn hoofd) opgeruimd raakt.

    (8) Ondertussen wordt ook in de "keuken-in-wording" hard gewerkt, kastjes worden in elkaar gezet en aan de muur bevestigd, het werkblad wordt gezaagd, de nieuwe koelkast wordt geleverd (jammer genoeg inclusief een deukje in de deur, maar ik krijg de belofte dat het opgelost zal worden)
    (9) We recupereren oude keukenkastjes met gootsteen uit de stalling en plaatsen die in het keramiekatelier, mijn draaischijf krijgt eindelijk een plaatsje en er worden rekken in elkaar gezet. Nu nog even denken hoe ik met de verse en recuperatieklei en de glazuren wil omgaan, waar ik de planken met projecten in wording wil zetten, waar alle gereedschap best staat. Hier zal nog wat "trial & error" aan te pas komen... Een kraan en een bezinkbak mis ik nu nog het hardst.
    Maar we zijn alweer een heel stuk verder.
    Ondertussen heb ik nog een paar projectjes op de plank: "Aquaria de watervrouw", een tiental naambordjes, amuletten met horoscoopsymbolen, zalfpotjes, vazen, theelichtkegels, een sjaal, een trui, een "oma"deken...