Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

woensdag 28 mei 2014

Langs Lootsche wegen...

Kleine kinderen worden groot en zwermen steeds meer uit, ons huis lijkt meer en meer op een duiventil. Het wordt ook steeds moeilijker om nog bij te houden wie wanneer waar moet/wil zijn en wie er nu wel of niet thuis eet. Dat we nu over één auto beschikken ipv twee maakt het er ook niet makkelijker op, duidelijke afspraken zijn o zo nodig.
Gelukkig ligt het TakkeTiele Huis slechts op een "boogscheut", of beter op fietsafstand.
Ik zoek de mooiste en leukste wegen uit en probeer de Steenweg en andere drukke straten te vermijden. Dus vertrek ik door de wijk van het Kasseitje en passeer het kasteel Rozelaar, via de Kasteeldreef en de Dekenijstraat rijd ik naar de Koning Albertlaan. Zodra ik kan, duik ik het veld in om zo op de Bunder uit te komen. Via de Verleydonckstraat, de Oude Veldweg, de Kapelstraat en de Molenstraat bereik ik de Rechtstraat en het Huis.
En het moet gezegd, langs Lootsche wegen komt ge vanalles tegen...
    • Mooie fietsweggetjes, eens je van de platgetreden paden afwijkt
    • Een leuk bankje , inclusief kater, genietend van de zon (vorige week toch, nu is de zon wat verder te zoeken)
    • Heel veel eenden, koeien en paarden... en al eens een pauw of twee
    • Serres, serres, serres
    • Rawijs, zo kan ik onderweg even stoppen en mijn veld-verse groentjes oogsten
    • Gisteren nog een wolkbreuk, gelukkig (of "jammer genoeg" :) smelt een mens daar niet van
    • Vanmorgen de kerstman in burger
    • Nog deze ochtend: een tros kleurige coureurs, voorafgegaan en gevolgd door minstens evenveel wagens en moto's
    • Allerlei mooi en/of interessant (on)kruid en zoals het een goed herborist betaamt heb ik altijd wel een zakje, schepje en mesje bij om één en ander bij elkaar te sprokkelen
    • Verschillende stops van het Sierteeltpad
    • Al eens een kapelletje op Vlaamse wijze, en nog één, en nog één...
    Met de geur van de vlierbloesems in mijn neus kom ik aan, zalig (en ja, de vlierbloesemsiroop staat te trekken!)



    woensdag 21 mei 2014

    wondere waterwereld

    De titel van dit werkje kwam als vanzelf: "Wondere waterwereld", de alliteratie vormde de uitdaging voor bijgaand tekst



    Woordenwolken waaien door mijn warrig hoofd
    ze wringen en wriemelen en glijden glibberig weg
    Ik wik en weeg ze, wachtend
    ik wijfel en wankel
    Wierook en watertranen wenend
    de druppels weerkaatsen het licht van de wolfmaan
    ze weerklinken, weergalmen in de weelderige stilte van de witte winter
    Het wijze water wuift en wenkt me
    wenst me welkom
    wiegt me op de wenteling van eb en vloed
    Wondere wezens wapperen door het wilde waterwoud
    Wanneer het weten wordt weggespoeld,
    weeft het gevoel van wel-varen wilskracht door mijn wezen



    dinsdag 6 mei 2014

    van Hagedissen, Mandjes en zotte Olifantjes

    't was een druk weekend in het Huis, drie feesten en een kinderatelier. De zaal liet zich van vele kanten en kleuren kennen en het weer (ondanks de eerder sombere voorspellingen) toonde zijn beste kant.
    Het kinderatelier stond in het teken van de hagedis, het lievelingsdier van het feestvarken. Een verhaal over Sis de hagedis brengt ons bij het groepswerk: we tekenen een grote hagedis over verschillende tekenbladen elk kan zijn blad inkleuren, nadien brengen we ze weer bij elkaar en kunnen we het eindresultaat bewonderen.
    Van oude kranten weeft iedereen zijn mandje, we hebben geen tijd meer over om ze nog een kleurtje mee te geven, maar ze vallen zo ook al in de smaak.
    Woorden rijmend op hand, levert een grappig gedicht over een olifant met brand in zijn hand op het strand; en dan was er ook nog iets met zand, een mand en een ander land.