Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

vrijdag 21 februari 2014

sprokkels

Ik maak deze week pinnetjes: onder andere namen en muzieknootjes. Deze zijn getiteld "blue notes". Ik snuister het internet af en vind deze mooie woorden:" De blue note is de magische toon en staat voor de ziel van de muziek, puurheid, diepte en levenskracht. Ze ontstaat uit een samenspel van mensen die het beste willen geven, elkaar aanvullen en zichzelf nar een hoog niveau hebben gebracht door kennis en oefening.  Het treffen van een blue note is altijd een incident, een resultaat van hard werken en creativiteit: improvisatie. Er is daarom geen vaststaand recept voor de blue note."
Magisch, creatief, hard werk, improvisatie, samenspel.... mmm, klinkt als Tilly.

Wat ik deze week hoorde op de radio: "de natuurlijke staat van het brein is dagdromen" Gelukkig zijn we het Freud-tijdperk voorbij, waar dagdromen als kinderlijk en neurotisch beschouwd werd en men geloofde dat het kon leiden naar psychische aandoeningen als schizofrenie. Nu gelooft men dat dagdromen veel voordelen biedt. Gewoon laten gebeuren, dus.
Maar al het dromen daargelaten, dit weekend wordt druk in het Huis. Er wordt dus hard schoongemaakt en voorbereid.

En dat terwijl in mijn atelier-in-wording een wijze-vrouw-in-wording annex udu-drum schreeuwt om aandacht. Elke dag krijgt ze een beetje meer vorm. (alleen weet ik nog niet of ze wel in de oven zal passen...)
Na mijn vorige "grotere" project, een Igbo waterkruik, blijk ik alweer (en geheel bij toeval) in Nigeria beland te zijn, bij de Igbo muziek deze keer, hoewel het ontwerp een ander insteek kent.









donderdag 13 februari 2014

een(d/t)je, tweetje, drietje...

Ik zag ze deze ochtend weer in de straat, met zijn tweetjes, gezellig samen, de (valent)eendjes.
De omwalde boerderij op het einde van onze straat is de thuis van een heleboel eenden, maar elk jaar in het begin van de lente doen ze de tuinen in de buurt af, in koppeltjes en triootjes (al dan niet gay...:)
Het blijken nogal gewoontedieren te zijn, vorig jaar kwam elke ochtend het grijsbruine-groengekopte koppel pootje baden in ons vijvertje, 's middags lag er een trio (twee witte en een bruine) in het gras en in de late middag kwam het mannetjes-koppel even soezen op het terras. Ik vind ze wel grappig zoals ze door de tuin waggelen of op de vijver drijven.
Alleen, de grote witte kadootjes die ze achterlaten worden hier in huis niet door iedereen geapprecieerd...
En nu het toch even gestopt is met regenen, kan ik samen met het straatkoppel van deze ochtend alweer een beetje dromen van de lente...

zondag 2 februari 2014

We live in a rainbow of chaos (Paul Cézanne)

Ik voel me wel thuis te midden van (een beetje?) chaos. Maar als het zover komt dat ik eerst uren moet zoeken voor ik aan een project kan starten en het dan maar opgeef, dan wordt het tijd om toch één of andere orde te scheppen in deze "regenboog".
Ondertussen is alles ook al zoveel keer van plaats veranderd door de verbouwingswerken dat ik gewoon ook helemaal niet meer weet wat ik in Huis heb en waar alles zich bevindt. Nu de ruimtes allemaal hun bestemming hebben, kunnen de rekken in elkaar gezet worden en kan alles een plaatsje krijgen.
Ik ga dus maar eventjes bij M.C. Escher langs, die schijnt gezegd te hebben "We adore chaos because we love to produce order". Het eerste wat ik onder handen wil nemen is de kast met breiwol, als ik de deur opendoe rollen de bolletjes alle kanten uit. Ik haal de kast dus maar leeg, de chaos wordt alleen maar groter. Een aantal ooit begonnen en allang vergeten projecten komen tevoorschijn, worden van de naald gewipt en weer tot bollen gewonden, de verdwenen viltnaalden komen boven water, ik sorteer de brei- en haaknaalden en alles krijgt zijn plaatsje in de kast. Mooi, Operatie OrdeInDeChaos deel 1 van Elfendertig is een feit.



We gaan gelijk door met de volgende kast: pareltjes, tangetjes, rocailles, oorbelhaakjes, haakjes en oogjes, metaal- en nylondraad in alle kleuren,  een echte regenboogchaos. Hier zal ik wel een paar uur zoet mee zijn. Ik wil alles sorteren op prijs in plaats van op kleur. Alles moet dus uit de dozen voor ik hier kan aan beginnen. Niet iets waar ik uren na elkaar mee kan doorgaan zonder nerveus te worden.

Tegelijkertijd start ik dus deel 3 tot 10 van de grote opruimoperatie... (3)Alle rondslingerend papier- en verpakkingskarton  wordt verzameld en samengebonden, de vloer in "Tilly's Schatkamer" wordt geveegd en het stof verbannen. Een beetje herschikken en (4) alle pakken laminaat die nog in de zaalberging liggen, kunnen hierheen. Nu kan ik beginnen aan deel 5, alle boxen met stoffen en naaibenodigdheden worden verzameld, afgestoft en in één rek gezet. (6) Zonder de laminaatdozen is er nu plaats voor een nieuw rek in de zaalberging, alle glazen, kopjes, lepeltjes en ander serviesgoed krijgen een plekje. Ik test even uit hoeveel tafels ik in deze ruimte krijg en op welke manier ik ze best binnen en buiten rol. De kar met de plooistoelen kan er niet meer bij, daar moet ik dus een ander oplossing voor verzinnen. (7) Het knutsel- en schilder materiaal wordt verzameld in boxen en kunnen zo weer op het rek in de Schatkamer.
Ook hier lijkt het op een bepaald moment nooit meer goed te komen, maar dan opeens zie ik toch wat lichtpuntjes (of is dat dan de pot met goud aan het eind van de regenboog). Zalig om eindelijk een beetje een overzicht te krijgen, alsof ook de chaos in mijn hoofd (annex rook om mijn hoofd) opgeruimd raakt.

(8) Ondertussen wordt ook in de "keuken-in-wording" hard gewerkt, kastjes worden in elkaar gezet en aan de muur bevestigd, het werkblad wordt gezaagd, de nieuwe koelkast wordt geleverd (jammer genoeg inclusief een deukje in de deur, maar ik krijg de belofte dat het opgelost zal worden)
(9) We recupereren oude keukenkastjes met gootsteen uit de stalling en plaatsen die in het keramiekatelier, mijn draaischijf krijgt eindelijk een plaatsje en er worden rekken in elkaar gezet. Nu nog even denken hoe ik met de verse en recuperatieklei en de glazuren wil omgaan, waar ik de planken met projecten in wording wil zetten, waar alle gereedschap best staat. Hier zal nog wat "trial & error" aan te pas komen... Een kraan en een bezinkbak mis ik nu nog het hardst.
Maar we zijn alweer een heel stuk verder.
Ondertussen heb ik nog een paar projectjes op de plank: "Aquaria de watervrouw", een tiental naambordjes, amuletten met horoscoopsymbolen, zalfpotjes, vazen, theelichtkegels, een sjaal, een trui, een "oma"deken...