Aanbevolen post

De website krijgt een nieuw jasje

De website van het Takketiele Huis krijgt op dit moment een nieuw jasje, daarom komt u op deze blog terecht. Hieronder vindt u Contact: ...

maandag 25 april 2011

Het Paasweekend

er stonden nog een aantal planten klaar sedert onze laatste uitstap naar het tuincenter.
Ik plant het Sint-Janskruid (Hypericum Perforatum), Boekweit (Fagopyrum Esculentum), Hyssop (Hyssopus officinalis), Artisjok (Cynara scolymus), Rabarber (Rheum rhabarbarum, Kurriekruid (Helichrysum italicum) en het kaasjeskruid (Malva moschata "Rosea").

De toorts die we meebrachten van de wandeling vorige maand heeft het niet overleefd, maar ik had van een vroegere wandeling een uitgedroogde bloem meegebracht die nog wat zaad bevatte. Die plantjes komen ondertussen uit een bloempotje op de vensterbank. Ik zaaide toen ook Vitex (maar die doet nog niet veel) en Sint-Janskruid.
Een tweetal weken geleden zaaide ik ook kamille in een bak, de plantjes zijn gisteren naar de tuin verhuisd.
De rozemarijn struiken die we verplaatsen naar achter in de tuin doen het helaas niet, maar ik breng een struikje mee van bij de schoonouders. Wel leuk als de tuin gevuld raakt met planten van overal en zo een eigen betekenis of verhaal meebrengen.

De bloem in de Aloë Vera wil niet echt open komen, maar de kelkjes bevatten wel telkens een druppeltje nectar, ik snoep er af en toe eentje in het voorbij gaan.

Het scheutje van het citroengras van An krijgt een eigen bloempotje, de citroengeranium van bij ons mama doet het prima in zijn pot. Het vijgenboompje heeft de winter helaas niet overleefd.

Eergisteren ging ik met de meisjes naar de Aveve om stro en eten voor de konijntjes die in aantocht zijn, en ik kon me niet weerhouden, ik breng een 5-tal Rode zonnehoeden mee, een zwarte!! stokroos, twee kerstomatenplantjes en een paprikaplant.
Die moeten deze week nog allemaal een plaatsje krijgen en ik moet er ook nog aan denken om een paar pompoenpitten te planten.

De munt schiet overal op, ik moet er jammer genoeg een heel aantal wieden. Ik probeer of ze "vers" te houden zijn als je ze invriest in een ijsblokje (lekker voor de mochito en de muntthee?)

De rozemarijnolie is beschimmeld, ik start een nieuwe pot op (gingen we gebruiken in kruidnagelzalf tegen gewrihctspijn)
De rozemarijn-azijn is gelukkig wel OK, ik gebruik hem om mijn haar mee te spoelen. Hij ruikt nogal sterk naar azijn, ik probeer de geur van lavendel erin te krijgen...

donderdag 14 april 2011

Bereidingen: sparrensiroop

Sparrensiroop
Ingrediënten
  •  
Spoel de vers geplukte, jonge (lichtgroene) scheuten van de spar. De jonge scheuten mogen nog niet
volgroeid zijn.
Neem een zuivere bokaal (confituur, conserven,…) met een goed sluitend deksel. Leg eerst een laag suiker,
vervolgens een laag sparrenscheuten. Herhaal dit tot de bokaal vol is, eindig wel met een laag suiker.
Druk alles zeer goed aan.
Plaats de goed gesloten pot op een donkere, koele plaats (kelder, ijskast). Na enkele dagen nog wat suiker
toevoegen tot de pot terug goed gevuld is. Na een drietal maanden zal de suiker een dikke kleverige
stroop geworden zijn, doordrongen van harsachtige geuren.
Men kan nu de scheuten verwijderen, maar het is geen noodzaak.
Te gebruiken bij hoest, verkoudheden,… (op pannenkoeken)
4 x daags een theelepel.
De houdbaarheid van deze siroop is beperkt, dus ieder jaar opnieuw maken in de boodschap.
jonge, groene sparrenscheuten (Picea abies)
  •  

  • honing, rietsuiker, kandijsuiker of griessuiker

    woensdag 6 april 2011

    Gemmotherapie: glycerinemaceraten

    Gemmotherapie gaat uit van het principe dat knoppen van bepaalde planten en bomen veel werkzame stoffen bevatten. Men moet de knoppen oogsten vlak voor ze opengaan, maar ja, wanneer is dat dan? Een eerste preparaat maak ik van de tamme kastanje in de tuin die toch gesnoeid moet worden. Waarschijnlijk heb ik te vroeg geoogst: ik laat nog 1 tak aan de boom en zie de knoppen toch nog zwellen vóór ze open gaan, tja, volgend jaar zal ik beter weten :)
    Glycerinemaceraten maak je als volgt:
    De knoppen kort spoelen met water dat net gekookt heeft en ze vervolgens fijnhakken. De verhouding knoppen/vloeistof is 1/10.
    De vloeistof maak je door 1/3 ethylalcohol, 1/3 gesteriliseerd water of bronwater, 1/3 glycerine.
    Ik had 50g knoppen, dus heb ik er 500 ml vloeistof aan toegevoegd.
    3 weken laten trekken en regelmatig schudden
    Zeven en bewaren in een steriele fles.
    En waar is dit brouwsel nu goed voor? Het volgende vind ik op kruidwis:
    Castanea Vesca (Tamme kastanje) heeft een sterke werking op de lymfecirculatie. Drainage van het lymfesysteem in de benen. Te gebruiken bij : Spataderen, veneuze stuwingen en cellulitis.
    En hoe gebruik je dit nu praktisch? Dat zullen we moeten uit proberen zeker?
    Ondertussen is er een ander glycerinemaceraat in de maak met knoppen van de wilde kastanje.
    Kruidwis zegt het volgende:
    Aesculus hippocastanum (Paardekastanje) heeft een versterkende werking op de vaatwanden. Voorkomt ontstekingen van de spataderen en werkt bevorderend op reeds ontstoken vaatwanden.Aangewezen bij: Aambeien. Spataderen. Anaalkloven. Kneuzingen.
    Ze hebben dus beide een werking op het vaatstelsel, de tamme via de lymfecirculatie en de wilde via de vaatwand.

    maandag 4 april 2011

    Sint Janskruid (Hypericum perforatum L. (Guttiferae))

    Sint JanskruidHypericum perforatum L. (Guttiferae) 

    Medisch gebruikte delen: het kruid zonder wortels.

    Botanie en plantbeschrijving:
    Sint-Janskruid wordt 25 tot 90 cm hoog en is een overblijvende plant.
    In het bovenste deel zijn de stengels sterk vertakt.
    De bladeren zijn tegenover elkaar geplaatst en zijn elliptisch of eivormig.
    De bladranden zijn gaaf.
    De goud-gele bloemen vormen een vertakte bloeiwijze.
    Sint-Janskruid heeft drie buitengewone kentekens die het determineren gemakkelijk maken:
    1.
    De stengel is tweekantig, hetgeen bij planten zelden voorkomt.
    Meestal is de stengel rond of vierkantig.
    2.

    Houdt men de kleine bladeren tegen het licht dan ziet men lichte puntjes.
    Dat zijn kliertjes die een vloeistof, bestaande uit etherische olie en hars produceren.
    3.
    De gele bloemen verkleuren tot bloedrood als men ze tussen de vingers wrijft.

    Voorkomen:
    Aan wegkanten, dijken, in lichte bossen en kreupelhout.
    In laagland en bergland.

    Werkzame stoffen:
    Etherische olie, harsen, looistoffen.
    Het belangrijkste is echter de hypericine, of hypericum-rood genoemd.
    Ook moeten genoemd worden: rutine, phlobapheen en rhodaan.

    Genezende werking en gebruik:
    In totaliteit prikkelen de stoffen van dit kruid de klieren van het verteringskanaal en de galproduktie.
    Verder versterken ze de bloedsomloop.
    Hypericine heeft een licht kalmerende werking en beïnvloedt depressieve toestanden.
    Ook na vier tot zes weken is er door behandeling met dit kruid nog een verbetering van de gemoedstoestand waar te nemen.
    Men kan Sint-Janskruid dus een antidepressivum noemen.
    De echte, zware depressies kunnen er niet mee behandeld worden, omdat de werking daarvoor te zwak is.
    Het kruid is echter bij de zogenaamde symptomatische en reactieve depressies een goede vervanging voor de chemische middelen.
    Ook bij vegatatieve dystonia kan het worden gebruikt naast andere te nemen maatregelen.
    Interessant is dat men ook bedplassen met dit kruid verbeteren kan.
    Bedplassen heeft namelijk vaak psychische oorzaken.
    In al deze gevallen geeft men thee.

    Zo wordt thee van Sint-Janskruid gezet:
    2 flinke theelepels vol kruid worden overgoten met 1/4 liter water en daarna tot het kookpunt verhit.
    Na enkele minuten zeeft men af.
    Twee- tot driemaal daags een kopje van deze thee is de juiste dosering.
    De kuur moet gedurende enkele weken consequent worden volgehouden.
    Sint-Janskruid maakt erg gevoelig en daarom moet men gedurende de kuur fel zonlicht vermijden.

    Bijwerkingen:
    Afgezien van het feit dat dit kruid gevoelig maakt voor licht, waardoor bij een theekuur fel zonlicht moet worden gemeden, zijn bij normale dosering geen bijwerkingen te verwachten.
    Zelfs bij langdurig gebruik wordt dit kruid goed verdragen.
     
    Sint Janskruid helpt bij de onderstaande kwalen:
    - Depressiviteit, depressie, depressief (Ginseng en Bernagie helpen ook bij depressiviteit)
    - Doelloosheid (Bernagie helpt ook bij doelloosheid)
    - Hoofdpijn, migraine (Kamille, Pepermunt helpen ook bij hoofdpijn, migraine) (zie ook psyche en zenuwstelsel)
    - Hoofdpijn, stekende (Kamille, Gember en Vlierbesbloesem helpen ook bij stekende hoofdpijn)
    - Hoofdpijn, voorhoofd (Kamille
    , Ogentroost en Mariadistel helpen ook bij hoofdpijn bij het voorhoofd)
    - Slapeloosheid, slecht slapen (Kamille, Valeriaan, Melisse helpen ook bij slapeloosheid)
    - Bedplassen
     
    - Spit in de rug , rugpijn (zie ook gewrichten, botten, spieren en weefsels)
    - Zenuwenpijn door verwonding
    - Bloeduitstorting blauwe plekken (Tijm helpt ook bij kneuzingen en blauwe plekken) (Goudsbloem helpt bij verstuiking) (Smeerwortel helpt bij verwonding door een stomp voorwerp) (zie ook huidaandoeningen)
    - Pijn: Sint Janskruid + Kamille zijn natuurlijke pijnstillers
    - Herstel na ziekte of operatie: Sint Janskruid + Kamille
    - Eeltknobbels, Eelt (Stinkende Gouwe helpt ook bij eeltknobbels en eelt)
     
    - Sint Janskruid + Kamille zijn natuurlijke pijnstillers
     
    Extra aanverwante kruiden:- Griep: Kamille en Vlierbes, gewone helpen ook bij griep
    - Voorkomen van griep: Kamille + Mariadistel (zie ook ziek algemeen)
    - Koorts: Vuilboom
    - Verkoudheid koortsige: Vlierbes, gewone, Ogentroost helpen ook bij koortsige verkoudheid

    Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare)

    Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare)


    Boerenwormkruid (Tanacetum vulgare) verjaagt de vlooien uit de kattenmand. De bloem bevat een vluchtige olie en daar zit tot 70 percent gif in: tanaceton of betathujon. Daarnaast zitten er nog bitterstoffen in.

    Buiten vlooien verjaagt het kruid ook vliegen. Hang het kruid daarom op aan de zoldering. Leg het onder het tapijt of doe het in een insectenwerend zakje.
    Zelfs mieren en muizen gaan op de loop van dit kruid.

    Vroeger hingen de mensen een bos boerenwormkruid boven hun bed om de Middeleeuwse muggen op veilige afstand te houden. De 21ste-eeuwse muggen willen dat wel eens een keertje vergeten, dat ze eigenlijk niks van boerenwormkruid willen weten...


    De boer hing ook een tuil boerenwormkruid in zijn kippenhok. De vlooien hadden een broertje dood aan het kruid en vertrokken bij het zien van het kruidenboeket met de noorderzon. Ook de poezen- en hondenmand kregen om dezelfde reden een portie boerenwormkruid.

    Vroeger stopten ze boerenwormkruid tussen de lijkwindels om het ongedierte op afstand te houden. Dat de duivel de 'bibberminnekes' (voor niet-Limburgers = schrik om het lijf) kreeg van boerenwormkruid was algemeen bekend. Trouwens : stond boerenwormkruid niet afgebeeld op het beroemde schilderij 'Het Lam Gods' ? Dat schilderij wilde toch niets dan goeds tonen. Het was demonenvrij. Dus het Boerenwormkruid kon geen spek naar de duivel zijn bek zijn!

    En de boerin stak boerenwormkruid in haar kruidwis. En wat zat er nog zo al in die kruidentuilen?


    Kruidentuilen
    Afhankelijk van de streek staken de bewoners verschillende kruiden bij elkaar. Aan de Maaskant plukten onze voorouders op 15 augustus enkel boerenwormkruid voor hun kruidenwis. Op andere plaatsen in Limburg deden ze er nog bijvoet bij. Ze bonden zo'n tuil dan samen met bitterzoetlinten. De ruiker hing daarna naast de open haard. De kruidentuil hielp het gezin in moeilijke tijden.

    Als het bijvoorbeeld donderde en bliksemde, brak de boerin vlug een stuk van de gedroogde kruidenwis af en gooide dat in het vuur. Met de devote smeekbede a.u.b. de bliksemschichten niet te laten inslaan op haar huis, waarin kruiden in de haard werden geofferd voor de goden van dienst.

    Na het onweer proefden de heerlijke kruidkoeken van de boerin een beetje naar boerenwormkruid. Samen met paardebloem en duizendblad hadden die boerenworm-kruidkoeken een smaak om nooit meer te vergeten. De pannenkoeken -snoeper kwam aan zijn trekken, maar zijn eventuele kostgangers, ongenode gasten in de vorm van wormpjes, moesten niet weten van dit galgemaal. Zij zochten een andere stulp.

    De boerin lette er wel op dat ze het boerenwormkruid plukte als het drie vingers hoog stond. Dan alleen kon je het in de pannenkoeken of onder de ‘aardappelstoemp' verwerken, zonder dat de schadelijke stoffen hinderlijk werkten.


    Goed-weerkruid

    Sint-Medard kreeg in die tijd ook zijn deel van de koek. Die speelde het heel link. Hij had iedereen overtuigd, dat hij voor goed weer kon zorgen. En wat deed elke diepgelovige boerin bij het pannenkoeken bakken? Juist! De helft van het pannenkoekendeeg kieperde ze aan 't venster uit om Medards gunsten af te smeken.

    De heidense Donar, die eeuwenlang voor het goede weer had gezorgd, was door de christelijke leer al een tijdje afgevoerd. Maar Sint-Medard nam die rol op de net genoemde voorwaarde natuurlijk graag over... De ene zijn dood is dus de andere zijn pannenkoek.


    Tip:

    Boerenwormkruid houdt niet van natte pootjes.

    Je kan het kruid zaaien in het voorjaar of de wortels splitsen in het najaar.
    Als je het kruid verwerkt in de composthoop, zorg je voor een kalium rijke kompost.

    En wie zelf wol wil verven krijgt een prachtige kleur als boerenwormkruid van de partij mag zijn.

    Dat we geen honger moeten lijden - de culinaire tips op onze wandeling

    Pannenkoeken met boerenwormkruid
    pluk enkel de jonge bladren (als de plant maximaal 3 vingers hoog is)
    Samen met paardebloembladren, duizendblad en/of brandnetel hebben die boerenworm-kruidkoeken een smaak om nooit meer te vergeten.

    Paardebloemsla
    De groene, jonge paardebloembladeren zijn het lekkerst en het geneeskrachtigst op het moment dat de paardebloem haar gele bloem nog niet heeft bovengehaald. Fijngesnipperd tussen de sla smaken ze overheerlijk.
    - Gewone sla
    - Paardebloembladeren
    - Kleefkruid
    - Look zonder Look
    - Madelief bloemetjes

    Snij de paardebloembladeren, het kleefkruid en het look zonder look fijn. In korte reepjes, vermeng het met de sla. Maak een dressing van olie, azijn en zout en meng alles door elkaar. Boven op leg je de bloemetjes. Ook deze kun je eten.



    Brandnetelsoep


  • 1 gesnipperde ui

  • 1 teentje knoflook

  • 2 eetlepels olie

  • 200 gram jonge brandnetels

  • 5 deciliter groentebouillon

  • scheutje room

  • peper en zout


  • Verhit de olie en fruit hierin de ui en pers de teen knoflook die je ook even meefruit tot ze glazig zijn.
    Was de brandnetels en breng ze met aanhangend vocht aan de kook zodat ze slinken.
    Als ze geslonken zijn meteen uit de pan halen.
    Hak de brandnetels fijn of gebruik hier een keukenmachine / blender bij.
    Voeg de brandnetels samen met de bouillon toe aan de ui en knoflook en breng dit aan de kook.
    Laat 10 á 15 minuutjes zachtjes koken en breng de soep op smaak met peper en zout.
    Voeg als laatste de room toe.

    Tip:
    Bij deze hele ouderwetse soep zijn croutons erg lekker.
    Bak blokjes oud brood in een beetje olie tot ze lichtbruin en knapperig zijn.

    Zevenblad-spinazie met pasta

    Zevenblad-spinazie met pasta. (al dan niet vegetarisch)
    Pluk een paar handen jong zevenblad uit de tuin. Goed wassen en uit laten lekken.
    Bak 200 gr. gehakt rul in een pannetje met wat zout en peper. Ben je vegetariër, dan sla je dit over. Fruit een uitje in een pannetje, met één of meerdere tenen knoflook. Doe dit bij het gehakt. ( de vegetariër doet dit dus niet, die houdt het gewoon bij dit pannetje)
    Voeg hier het zevenblad aan toe, en bak het even mee totdat het geslonken is. Afhankelijk van je smaak kun je het nu opeten, of nog even door laten garen. Op smaak maken met eventueel wat nootmuskaat en foelie.
    Serveer de zevenblad spinazie over een bord met spaghetti. Mocht je dit te “kaal” vinden, een beetje tomatensaus a la frugale past hier heel goed bij.


    De Wouw (Reseda luteola) vonden we niet


    Volgens Maurice vond hij vroeger op één van de bermen het rozet van de wouw. We konden het niet controleren ;-)
    Hoogte: 100-120 cm
    Kleur: groengeel, met slanke aren
    Bloei: 7 - 9

    Matig winterharde vaste plant

    Zaaien:
    Kiemtemperatuur 21 °C. Maart - april binnen; april - mei ter plekke. Kiemtijd 7 - 14 dagen. Lichtkiemer, zaden nauwelijks bedekken.

    zondag 3 april 2011

    seizoensdag in Hauthem-Hoegaarden

    Vandaag trokken we op pad met de herboristen in de geboortestreek van Maurice. Afspraak aan DE electriciteitscabine van Hauthem. De dag begon regenachtig en 't ging van kwaad naar erger om te eindigen als verzopen soepkiekens. We vertrekken via holle wegen naar het natuurgebied Rosdel, was een drassig gebied, nu is er een bekken wat er voor zorgt dat het lager gelegen Hoegaarden minder overstroomt. Mijn eerste aantekening is weggeregend, iets over inheemse geraniumsoorten en aluin, wat bloedstelpend zou zijn. met potlood schrijven is een beter idee in de (soms) gietende regen! Wat hebben we geleerd vandaag? Een waslijst van planten, hier komen ze:
    - rosetten van klaprozen, kamille langs een veld. Groeien waar de grond recent is omgeploegd. Als na 2 jaar de grond niet meer wordt omgewoeld, staan er waarschijnlijk geen meer.
    - herderstasje: bloedstelpend, menstruatieklachten -> hele plant kan gebruikt worden
    - wilde kerselaar in bloei: witte bloesem. Steeltjes van kersen zijn diuretisch
    - meidoorn: bloesem en blad te gebruiken; tegen hoge bloeddruk. Oogsten in mei, ook in sep/okt
    - heggedoornzaad: lijkt op fluitekruid
    - sleedoorn: bloeit voor er blad is. Bloemen: laxerend . Uit gebruik
    - gewone bereklauw: afrodisiacum
    - veldkers: eetbaar, smaak ~ waterkers. Bevat mosterdglycosiden
    - witte dovenetel. Bloemen: ontsmettend, witte vloed
    - wilde marjolein: verschillende chemotypes: bepalen geur, smaak, samenstelling EO. Pizzakruid
    - toorts: grote rozet, fluweelachtig, lichtgroen-wit. Ik kon me niet bedwingen om er verder in de wandeling eentje uit te trekken om mee te nemen. 2-jarige plant, in open grond (vb spoorwegen). Slijmstofplant -> luchtwegen. ook anti-inflammatoir -> rheuma
    - Clematis vitalba = bosrank; Klimplant, kleine bloempjes, pluisbollen in de winter.
    - Onder vlierstruiken: vaak brandnetel, speenkruid
    - Speenkruid: knolletjes tegen aambeien. Bevat alkaloiden, veel vitamine C (gebruik tegen scheurbuik?). Wordt als giftig beschouwd, opletten. In melk trekken.
    - Nagelkruid
    - Hondsdraf: typische geur.
    - Wikke : =/ soorten, klaverachtig
    - Wouw: roset, niet gezien
    - Smeerwortel: in de top 20 van de geneeskrachtige kruiden. Slijstofplant. Mag niet meer in commerciële hoestsiropen. Bevat pyrrholisidine-alkaloiden, giftig voor de lever. Vooral uitwendig gebruik, in zalven. Tinctuur: wortel oogsten in najaar, gelei-achtig effect. Vers blad kan ook gekneusd worden en zo gebruiken.
    - slanke sleutelbloem: nu zeldzaam. Bleekgele bloemen op stengel; wienig gebruikt. Goed voor luchtwegen, hoestsiroop. Ook tegen rheuma. Wortel wordt gebruikt: zoete geur, bevat methylsalicilaten. Bloemen in thee, moeilijk te gebruiken want krimpt sterk bij het drogen dus grote hoeveelheid nodig.
    - Moerasspirea: methylsalicilaten
    - Rosa canina; andere: rosa rugosa, in de duinen.
    - Boerenwormkruid: in pannekoeken, blaadjes nu te gebruiken
    - Kruisbladig walstro
    - Moesdistel: werd vroeger gegeten: vandaar de naam, uit de moestuin
    - Look zonder look: de misterieuze plant die we tot nu toe niet konden identificeren en in mijn stadtuintje groeit.
    - Heggerank-Brionaia dioica (?): heeft dikke wortel ~ biet. Giftig. Klimplant, kan meters hoog worden. Geelgroene bloemen. In het najaar hebben de vrouwelijke planten bessen. Werd vroeger gebruikt in de fytotherapie, sterk verdund, tegen rheuma. Wortel gebruikt als vervalsing van alruin
    - Grootbloemige muur: geen medicinaal gebruik.
    - Andoorn: muffe geur ~ stinkende balote
    - Bevernel: witte schermen; Wordt niet meer gebruikt
    - Sint-Janskruid: rode steel, blauwgroene blaadjes - Akkerklokje - Zevenblad: eetbaar ~spinazie, ook tegen jicht
    - Robertskruid: inheemse geranium. zou radioactiviteit neutraliseren. Draagt geen sporen van radio-activiteit als blootgesteld.
    - Muskuskruid: niet medicinaal
    - Dalkruid: bosplant, witte bloemetjes
    - Walstro: familie van kleefkruid, lievevrouwebedstro. Typische blaadjes in een roset, in etages.
    - Grote klis - Arctium Lapa: lijkt beetje op zuring. onderkant blad is wollig. Wortel wordt gebruikt in haarlotion. Bevat inuline, tegen Diabetes M type 2. Bevat suikers (?). Sommige klissoorten werden gekweekt als groente, voor de wortel. Vlg schorseneren, aardperen.
    - Japanse duizendknop: niet inheems. Woekert. Scheuten zijn eetbaar, voelen wat slijmerig aan. Vorig week ook gezien in de Damvallei, staat ook aan de spoorweg in Zellik
    - kardinaalsmuts: groenig hout, vierkante stelen, kurklijsten. Was vroeger een gebruikshout (tollen, fluiten)
    - (aarts?) engelwortel: lijkt beetje op bereklauw, maar is gladder. Amara aromatica. 2-jarig, schermbloemige, fotosensibiliteit
    - Akkermunt
    - Hagewinde, 'pispotjes'; andere windes hebben hallucinogene eigenschappen: Ipomea, blauw
    - Wilde peen: droge stengels met schermachtige bolletjes. Uit de zaden worden EO getrokken. De wortel is eetbaar maar wel vezelig. Kan wel vb meekoken in soep. Het blad ~ blad van de oranje gewone wortel.
    - Vlasbekje - linaria: vroeger vlasleeuwebekje. Niet meer in gebruik, vroeger als diureticum
    - Kraailook: hft witte bloem, niet zoals bieslook
    - Duizendblad: ook in de keuken: in pannekoeken
    - Reuzebereklauw: fotosensibiliteit. Uit Kaukasus. Wordt verwijderd
    - Klimopereprijs
    - Mahonia Aufolium: blad ~ hulst, gele bloemen ( staat in mijn hofke). Uitwendig gebruik, bij psoriasis. Vgl stinkende gouwe in gebuik
    Natgeregend en uitgehongerd gaan we naar de oude brouwerij van Hoegaarden voor een welverdiend hapje en drankje. Hierna gaan we koers richting de toontuinen vlakbij de kerk van hoegaarden; ooit een tuin van een oude herenboerdeij, nu een park. Het lijstje 'gekende' planten groeit aan:
    - Matlea corda..a
    - pluimpapaver
    - Wildemanskruid
    - Fritilaria
    - Helleborus, in alle kleuren
    - Stinkend nieskruid: zaden vroeger in niespoeder voor kinderen
    - Kievitsbloem











    - Pinksterbloem
    - esdoornzaailingen
    - gamander
    - Mariadistel: zaad heeft leverbeschermende werking, maar: zelfs de tinctuur zou niet sterk genoeg zijn
    - Citroenkruid - artemisia albrotarum
    - Heemst
    - Goudsbloem
    - Rode zonnehoed, verschillende soorten
    - Rode valeriaan
    - Bergamot
    - nomarde
    - Euphobia: wolfsmelk soorten. Uit de takken komt wit sap - is giftig. De Tabaiba op de Canarische eilanden is ook lid van deze familie. Het witte sap werd daar gebruikt tegen wratten en als voorbehoedsmiddel (taaie prop zou mechanische barrière vormen). Ook op het internet vind ik de toepassing van wolfsmelksoorten tegen wratten
    - kerrieplant: EO, vroeger niet winterhard
    - Bloedzuring
    - Mierikswortel: woekert sterk
    - Dropplant
    - Chinese bieslook: platte stengels
    - Nepeta: kattekruid
    - Wit longkruid
    - Stengelloze primula
    - Roomse kervel: eetbaar, bij confituur, rabarber. Schaduwplant
    - Keizerskroon - molleplant
    - Vrouwemantel
    - Amandelwolfsmelk
    - Echte sleutelbloem: bloemen op stengel, dooiergeel
    - Epimedium- Elfenbloem
    - Witte moerbei: bladeren voor zijderupsen
    - kweepeer: slijmstoffen
    - Winterpostelein
    De ledenvergadering slaan we over. Moe maar voldaan keren we terug naar onze stal.

    zaterdag 2 april 2011

    van gemberdrankjes, rozen snoeien en rozemarijn-kaasstengels

    een prachtige dag vandaag. Ik heb eindelijk (misschien wel te laat) de rozen en de lavendel gesnoeid en verder nog wat oude, verdorde planten en bloemen verwijderd.
    Deze morgen het recept van het gemberdrankje gemaakt, resultaat: een lekker siroopje voor een soort "Canada Dry" limonade.
    Tine bakte de rozemarijn-kaasstengels nog eens: een beetje kant en klaar pizza bloem, water toevoegen, rozemarijn en geraspte kaas toevoegen. Uitrollen en in reepjes snijden en bakken, klaar!

    De helft van het kamille zaad is ondertussen gezaaid in een bak en staan nu in de keuken te wachten tot ik de bloemetjes kan buiten zetten. Ik ben ook nieuwsgierig naar de bloem van de Aloë Vera. De perelaar en de pruimelaar staan vollop in bloei en de tulpen zijn al een heel eind op weg.




    Rozen snoeien:
    Verwijder eerst alle dode bruine hout.

    Verwijder alle scheuten die uit de grond opduiken zo diep mogelijk; dit is wildopslag afkomstig van de wilde wortel.
    ...
    Snoei de takken in tot op twee ogen. Snoei liefst op een oog naar buiten toe gericht. Verwijder alle zwakke, dunne takjes want deze geven toch zwakke, weinig of niet bloeiende scheuten